“มู่ไป๋อี้ทำงานอย่างจริงจัง เพื่อไม่ให้ถูกจับได้ จึงศึกษาวิชาร่าง
แยกและวิชาแปลงกาย ใช้วิชาทั้งสองตอนขานชื่อ”
“แล้วทำไมเขาไม่อยู่ในสำนักต่อ กลับไปเข้าร่วมลัทธิจิ่วอิ่วเล่า?”
ลู่หยางสงสัย “เพราะถูกอาจารย์จับได้ว่าขานชื่อแทนคนอื่น จึงถูกขับ
ออกจากสำนักหรือ?”
เมื่อได้ศึกษาในสำนัก ใครเล่าจะออกมาเข้าร่วมลัทธิมาร
“ไม่ใช่หรอก แค่สำนักเลิกกิจการไปเฉยๆ”
“เลิกกิจการ?” ลู่หยางยิ่งสงสัย สำนักดีๆ จะเลิกกิจการไปทำไม
กัน?
“สำนักก็แปลกนะ ทั้งๆ ที่มีศิษย์มาเรียนที่โรงฝึกไม่น้อย อัตรา
การเข้าเรียนร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่การสอบปลายภาคกลับแย่มาก มี
เพียงมู่ไป๋อี้คนเดียวที่ผลการเรียนโดดเด่น”
“สำนักคิดว่าตนเองสอนคนไม่ได้ ไม่อยากทำให้เสียอนาคต จึง
เลิกกิจการไป”
ลู่หยาง: “……”
