ถูกต้อง แคว้นต้าอวี๋ไม่คู่ควรกับแคว้นต้าเซี่ย หรือไม่ก็เขียนว่า แคว้นต้าเซี่ยให้การปฏิบัติต่อเชลยอย่างดี ท่านได้รับสุราอาหารเลิศรสวันละสามมื้อที่ส านักเวิ่นเต๋า อยู่อย่างสุขสบายไม่คิดถึงแคว้นต้าอวี๋…”“ข้าจะสารภาพทั้งหมด”อู๋อวี่เต๋ารีบพูดทันที่ เมื่อได้ยินลู่หยางพูดเช่นนั้น เหงื่อเย็นๆ ก็ไหลซึมออกมาอย่างไรเสีย พระองค์ก็พ่ายแพ้ถูกจับกุมแล้ว ชีวิตความตายไม่อาจควบคุมได้ด้วยตนเอง การบรรลุเป็นเซียนก็เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้อีกต่อไป สิ่งเดียวที่พระองค์ยังห่วงใยก็คือชื่อเสียง ตามที่ลู่หยางว่า นี่ยังแย่กว่าวิญญาณแตกสลายเสียอีก จะถูกคนหัวเราะเยาะ ถูกถ่มน ้าลาย เป็นที่อัปยศอดสูไปอีกหลายพันปีอู๋อวี่เต๋าจ้องมองลู่หยางด้วยแววตาอาฆาต ลู่หยางไม่รู้สึกรู้สาต่อความกดดันเลยแม้แต่น้อย ราวกับมองไม่เห็น
ศิษย์พี่ใหญ่มองลู่หยางด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดว่าจะมีวิธีเช่นนี้ด้วย นางก าลังเตรียมใช้วิธีเก่าทรมานให้สารภาพศิษย์พี่ใหญ่ยื่นมือหยกงดงามออกมา กระดิ่งสีทองที่ข้อมือส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง ม่านแสงสว่างวาบปรากฏขึ้น แยกอู๋อวี่เต๋าและพระอาจารย์ชังเลยออกจากกัน เพื่อสอบสวนแยกกัน“แผนการของพวกเจ้าในแคว้นหวงคืออะไร?”“อาจารย์หลวงบอกข้า… เอ่อ ข้าว่า พลังแผ่นดินของแคว้นต้าเซี่ยเป็นกุญแจส าคัญที่ขัดขวางการฟื้นคืนของพวกเรา เขาจ าเป็นต้องศึกษาให้กระจ่างว่าพลังแผ่นดินมีผลต่อแคว้นต้าเซี่ยอย่างไร จึงวางแผนยึดพลังแผ่นดินของแคว้
