ไมกันเล่า?ตามแผนเดิม พวกเขาตั้งใจจะรอให้พระอาจารย์อู๋เซียข้ามพิบัติส าเร็จ แล้วจึงเปิดใช้งานก าแพงก าบังใหญ่ ยึดพลังแผ่นดินแม้จะท าตามแผนเดิม แต่ผลก็ยังเป็นเช่นเดิม คือเซียนอมตะใช้พลังแผ่นดินทุบพวกเขาทั้งสามคนจนสะบักสะบอมลู่หยางยังเล่าถึงการต่อสู้ระหว่างฝ่ายอู๋อวี่เต๋าและผู้ปกครองลี่โดยเน้นกล่าวถึงประมุขหลู่ผู้ถูกยึดร่าง และชายหมวกกระดาษขาวที่เข้ามาช่วยเหลือ ซึ่งน่าจะเป็นประมุขลัทธิจิ่วอิ่ว
“ยึดร่างประมุขหลู่?” นัยน์ตาของศิษย์พี่ใหญ่หรี่ลง ห้วงอวกาศรอบกายระลอกคลื่น พระอาจารย์อู๋เซียสั่นเทิ้มทั้งวิญญาณ ราวกับถูกภัยพิบัติอันน่าสะพรึงจับจ้อง ไม่อาจหลบหนีศิษย์พี่ใหญ่เคยไปแลกเปลี่ยนที่ส านักควบคุมศพ ส่วนใหญ่เพื่อขอค าแนะน าเรื่องวิชาควบคุมศพจากประมุขหลู่“ตะเกียงวิญญาณของประมุขหลู่ยังไม่ดับ เห็นได้ว่าค านึงถึงเรื่องนี้ จึงไม่ได้ยึดร่างโดยสมบูรณ์ แต่ถึงอย่างไรก็ให้อภัยไม่ได้”ศิษย์พี่ใหญ่ก้าวเข้าไปหนึ่งก้าว เย็นชากดฝ่ามือลงบนศีรษะของพระอาจารย์อู๋เซีย พระอาจารย์อู๋เซียร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดร้องจนน่าขนลุก ราวกับวิญญาณถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ จิตวิญญาณค่อยๆ เลือนลาง“พวกเจ้าหายไปไหน ท าไมข้าถึงมองไม่เห็นพวกเจ้า?” พระอาจารย์อู๋เซียตาลาย ยื่นมือคล าหา ไม่อาจมองเห็นสิ่งใด“อู๋เซีย เจ้า…” พระอาจารย์ชังเลยอยากพูดแต่ก็หยุดไว้ อยากบอกว่าไม่ใช่พวกเราหายไป แต่เป็นเจ้าที่สูญเสียการรับรู้สิ่งภายนอก“มีใครพูดห
