งเมืองเปล่งเสียงโห่ร้องยินดี ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มผู้ปกครองลี่ทั้งสาม หรือชาวเมือง เมื่อเห็นประมุขหลู่ฝ่าสายฟ้าพิบัติส าเร็จ หัวใจที่แขวนลอยก็กลับลงสู่ที่เดิม
มีเพียงลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวที่ไม่ได้ร่วมยินดี พวกเขาจ้องมองข้อมือขวาของประมุขหลู่อย่างไม่วางตา รู้สึกขนหัวลุกซู่ สยองขวัญสุดก าลังนั่นคือวงแหวนสามวงที่ซ้อนกัน ตรงกลางของวงแหวนมีอักษร“ผี” อยู่!นี่คือรอยสักที่พวกเขาเคยเห็นบนข้อมือของซากศพมีชีวิตไร้ผู้ควบคุมตอนมาพักแรมที่แคว้นหวง ตอนนั้นผู้ใหญ่บ้านอธิบายไว้ว่า:“ซากศพมีชีวิตที่ไร้ผู้ควบคุมนั้นมีสาเหตุเพียงสองประการ หนึ่งคือผู้ควบคุมตายไปแล้ว ซากศพมีชีวิตจึงเร่ร่อนไร้ทิศทาง สองคือผู้ควบคุมสละการควบคุมซากศพมีชีวิตเอง หรือไม่ก็ซากศพมีชีวิตย้อนกลับมากัดกินผู้ควบคุมเสียเอง”ซากศพมีชีวิตสามารถรับสายฟ้าพิบัติได้ ประมุขหลู่ไม่มีทางสละการควบคุมซากศพมีชีวิตโดยเจตนาประมุขหลู่ยังอยู่ตรงนี้ ไม่ใช่ว่าถูกซากศพมีชีวิตกัดกินจนตายไปดังนั้นจึงเหลือความเป็นไปได้แค่ข้อแรก——ประมุขหลู่ตายไปแล้ว ซากศพมีชีวิตของเขาเดินทางไปถึงหมู่บ้านเจี้ยนสือ และถูกผู้ใหญ่บ้านพบเข้า!หากประมุขหลู่ตายไปแล้ว แล้วใครกันที่ควบคุมร่างของประมุขหลู่อยู่ตอนนี้?!
ทั้งสองสบตากัน พลันนึกถึงความเป็นไปได้อย่างหนึ่ง“ผู้บ าเพ็ญข้ามพิบัติจากแคว้นต้าอวี๋ยึดครองร่างประมุขหลู่!”
