ใช้สร้างลัทธิจิ่วอิ่วและแจกจ่ายเงินรายเดือนอย่าว่าแต่ตอนนี้ตนเองอยู่ในขั้นกึ่งข้ามพิบัติเลย ต่อให้ต่อไปได้ถึงขั้นข้ามพิบัติจริง หากความลับแตกเขาก็อาจไม่รอดต้องรีบหาเงินในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ เพื่ออุดรูรั่วยิ่งหาได้มาก โอกาสรอดชีวิตก็ยิ่งมากขึ้นรองประมุขสี่มองร้านย่างเนื้อเป็นเหมือนฟางเส้นสุดท้าย ชายหมวกกระดาษขาวก็คิดเช่นเดียวกัน“เจ้าเป็นผู้ใด!” อู๋อวี่เต๋าตวาดถาม
ต่อหน้าฝ่ายธรรมะ ชายหมวกกระดาษขาวย่อมไม่อาจบอกได้ว่าตนเป็นคนของลัทธิจิ่วอิ่วเขาได้แต่แค่ยิ้มเย็นชาในสายตาผู้คน นี่คือสัญลักษณ์แห่งความลึกลับ แม้จะจริงว่าต าแหน่งประมุขลัทธิจิ่วอิ่วก็ถือว่าลึกลับพอตัว“พูดมากไร้ประโยชน์ ข้าเป็นผู้บ าเพ็ญจากแคว้นต้าอวี๋ความแค้นเก่าใหม่ มาช าระบัญชีกันทีเดียวเถอะ!”ชายหมวกกระดาษขาวรู้ดีถึงหลักการที่ว่ายิ่งพูดยิ่งผิด ไม่รอช้าพุ่งเข้าโจมตีอู๋อวี่เต๋าทันที่“กล้าดีนัก! กล้าลงมือกับข้าก่อน!”“นรกไร้ทางหนี — โม่หินยักษ์!”ภูเขาน ้าแข็งขนาดมหึมาก่อตัวเหนือศีรษะอู๋อวี่เต๋า ใหญ่ราวครึ่งเมืองฮั่นสุ่ย ดุจน ้าแข็งโบราณไม่มีวันละลาย เย็นยะเยือกสุดขั้ว ใกล้ถึงขอบเขตสุดของความหนาวเย็น!ใต้เท้าอู๋อวี่เต๋า เปลวเพลิงอันเกรี้ยวกราดลุกโชน ไร้ขอบเขต ดุจเพลิงแผดเผาทุ่งหญ้า แต่ยังแรงกล้ากว่านั้น!ภูเขาน ้าแข็งและเปลวเพลิงเปรียบดังโม่หินยักษ์ อู๋อวี่เต๋าอยู่ตรงกลาง ขยับเขยื้อนไม่ได้“ฮึ แค่วิชาเล็กน้อยเยี่ยงนี้ก็คิดจะจัดกา
