กลีบดอกบัวสีแดงบานสะพรั่งในอากาศเหนือเมืองฮั่นสุ่ย พลังท าลายล้างมหาศาลท าให้ลู่หยางมุมตาเต้นกระตุก เขาอดรู้สึกส านึกในบุญคุณไม่ได้ที่ชิวเจ้าส านักเป็นคนรู้จักแยกแยะความอาฆาตแค้นไม่ได้ถ่ายทอดความไม่พอใจที่มีต่ออาจารย์มาสู่ศิษย์รุ่นต่อมากลีบบัวเพลิงแดงทั้งห้าดอกพุ่งดิ่งลงไป ชิวจิ้นอันใช้พลังวิเศษทั้งหมดจนหมดสิ้น แต่ลี่ผู้ปกครองแคว้นได้ระดมพลังแผ่นดินช่วยให้ชิวจิ้นอันฟื้นฟูพลังวิเศษอย่างรวดเร็วเพียงชั่วพริบตา พลังวิเศษของเขาก็กลับคืนมาจนล้นปรี่ด้วยการช่วยเหลือของพลังแผ่นดิน ทั้งอาการบาดเจ็บและพลังวิเศษไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไปดั่งค ากล่าวของฮ่องเต้แคว้นต้าเซี่ย “เมื่อมีพลังแผ่นดินหนุนน าสิ่งที่ไม่ต้องกลัวที่สุดคือการต่อสู้ยืดเยื้อ”ชิวจิ้นอันไม่รู้สึกประหลาดใจเลย เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับผู้ที่ใช้พลังแผ่นดิน“ดี ดีนัก!” อู๋อวี่เต๋าทั่วทั้งร่างไม่มีเนื้อดีแม้แต่น้อย อาบไปด้วยไอสังหารพุ่งพรวด ผู้คนทั้งเมืองฮั่นสุ่ยต่างสัมผัสได้ถึงความหนาวเหน็บราวกับตกลงในบ่อน ้าแข็ง พวกเขาต่างสั่นสะท้านโดยไม่รู้ตัว
นี่ไม่ใช่วิธีการโจมตี แต่เป็นเพราะอู๋อวี่เต๋าแข็งแกร่งเกินไป จนแม้แต่อารมณ์ของเขายังส่งผลกระทบต่อผู้คนรอบข้าง“คิดว่าเพียงเพลิงบัวแดงแห่งกรรมเล็กน้อยจะจัดการโอรสได้หรือ?” ม่านหมอกสีขาวลอยวนรอบกายอู๋อวี่เต๋า ภายใต้ม่านหมอกนั้น บาดแผลของเขาฟื้นฟูอย่างรวดเร็วชิวจิ้นอันไม่
