้าไปฝึกฝนในดินแดนลับที่มีเพียงผู้อยู่ในขั้นแก่นทองค าเท่านั้นที่สามารถเข้าได้ ซึ่งเป็นสถานที่ที่ผู้บ าเพ็ญขั้นทารกแรกก าเนิดและขั้นแปลงร่างเซียนทิ้งไว้และที่ส าคัญ พลังแผ่นดินมีคุณสมบัติการลืมเลือน ตัวเขาเองมีวัตถุวิเศษจากราชส านักจึงไม่ได้รับผลกระทบ แล้วท าไมลู่หยางผู้นี้ถึงไม่ลืม?ชิวจิ้นอันครุ่นคิดสักครู่ แต่ไม่ได้ซักไซ้ลึกไปกว่านั้น มีเรื่องที่ไม่เข้าใจเกี่ยวกับส านักเวิ่นเต๋าอีกมากมายเหลือเกิน อีกหนึ่งปริศนาอย่างลู่หยางก็ไม่ได้สร้างความแตกต่างอะไรตัวอย่างเช่น เขายังไม่เข้าใจว่าในโลกการบ าเพ็ญเซียนที่กว้างใหญ่ขนาดนี้ ท าไมศิษย์ทั้งเก้าแห่งส านักเวิ่นเต๋าที่เป็นเหมือนภัยพิบัติเก้าอย่างถึงได้มารวมตัวกันได้คงจะอธิบายได้ด้วยค าว่า ‘สิ่งเหมือนกันย่อมดึงดูดกัน’ กระมัง“หลังจากที่ข้าได้รับข่าวนี้ ข้าก็ไปหาเจ้าที่ส านักเวิ่นเต๋า พวกโจรเฒ่าที่นั่นบอกข้าว่าพวกเจ้าไปที่ส านักควบคุมศพในแคว้นหวงข้าจึงรีบเร่งเดินทางมาอย่างไม่หยุดพักเพื่อบอกเจ้า พอดีมาเจอผู้บ าเพ็ญขั้นรวมร่างจากแคว้นต้าอวี๋ก าลังลงมือกับพวกเจ้าพอดี”
ชิวจิ้นอันท าหน้าราวกับโชคดีที่มาทันเวลาลู่หยางมองชิวจิ้นอันด้วยสายตาชายตา นั่นมันโชคดีที่มาทันเวลาที่ไหนกัน ท่านเซียนบอกเขาหมดแล้ว ตลอดทางมานี้ท่านอาวุโสผู้นี้แอบตามดูสถานการณ์อยู่ตลอดการต่อสู้ระหว่างชิวจิ้นอันกับเหมิงเทียนจวินจวินส่งเสียงสนั่นหวั่นไหว ท าให้เจ้าหน้าที่จากเมืองฮั่น
