วอิ่ว เตรียมเก็บกลับไป ก็เห็นสัญลักษณ์จิ่วอิ่วร้อนขึ้น ตัวอักษรมากมายผุดขึ้นบนผิวลู่หยางสายหน้า “ที่แท้ไม่ใช่ว่ารองประมุขสี่ไม่เห็น แต่ก าลังเขียนตัวอักษรเร่งรีบนี่เอง”ค าตอบของรองประมุขสี่เป็นดังนี้:“นี่เป็นการใส่ร้ายอย่างชัดแจ้ง พวกข้าราชการสารเลวเหล่านี้โยนความผิดมาให้พวกเราอีกแล้ว ประมุขของเราเห็นด้วยกับ ‘คู่ค้า’ที่รองประมุขลู่เสนอมาก ในตอนนี้ลัทธิจิ่วอิ่วมีผู้ทรงพลังน้อยเกินไปควรต้องบ าเพ็ญตบะอย่างตั้งใจ เพิ่มจ านวนผู้บ าเพ็ญขั้นรวมร่างและขั้นข้ามพิบัติ กิจกรรมต่างๆ ของลัทธิเราล้วนหยุดไปครึ่งหนึ่ง ทั่วทั้งลัทธิก าลังยุ่งอยู่กับการสร้างเครือร้านค้า หาเงิน นี่เป็นการตัดสินใจของประมุข”
……สาขาย่อยของลัทธิจิ่วอิ่ว รองประมุขสี่เห็นค าถามของลู่หยางโกรธจนตัวสั่น“พวกเรายังหาเวลาหาเงินไม่พอ จะมีเวลาที่ไหนไปก่อความวุ่นวายกับผีร้าย พวกเราจะได้ประโยชน์อะไร พวกข้าราชการไม่ใช่หนึ่งหรือสองครั้งที่ใส่ร้ายพวกเราแล้ว เมื่อมีเรื่องไม่ชัดเจนก็บอกว่าเป็นฝีมือลัทธิมารพวกเรา แต่พวกเราลัทธิมารที่ไหนจะมีเวลาว่างไปท าเรื่องพวกนี้!”เขาตอบลู่หยางไปพลางด่าไปพลาง หากลัทธิสวรรค์เข้าใจผิดคิดว่าลัทธิจิ่วอิ่วไม่สนใจภาพรวม ท าอะไรไปตามอ าเภอใจ วันหลังจะร่วมมือกันลึกซึ้งก็คงยากหลังจากตอบเสร็จ เขารู้สึกว่ายังควรอธิบายอะไรบางอย่างกับลู่หยาง แต่พบว่าสัญลักษณ์จิ่วอิ่วใช้งานไม่ได้แล้ว“ต้องรออีกห้าวันจึงใช้ได้ ช่างยุ่ง
