ิตตรวจสอบจดหมายซ้ำแล้วซ้ำเล่า เกรงว่าซวงเฟยเอี๋ยนจะวางคำสาปไว้เล่นงานเขา
เรื่องเช่นนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อน
“ดีแล้วๆ จดหมายปลอดภัย…เกิดอะไรขึ้น เจ้าค่อยๆ เล่ามา”
“ผู้อาวุโสที่สี่ให้พวกข้าสองคนมาแคว้นหวงเพื่อหาวิธีแก้คำสาป บอกให้พวกข้ามาสอบถามวิธีจากสำนักของท่านก่อน พวกข้าเพิ่งมาแคว้นหวงเป็นครั้งแรก ไม่รู้จักผู้คนหรือสถานที่ ได้ยินว่าวิชาคำสาปของหุบเขาเฉียนชิงนั้นเก่งกาจนัก จึงตัดสินใจแวะที่หุบเขาเฉียนชิงก่อน…”
มุมตาของผู้อาวุโสกายกระตุกไม่หยุด ลูกวัวน้อยไม่กลัวเสือจริงๆ
เจ้าเป็นศิษย์ของท่านเต๋าปู้อวี่ ถือจดหมายแนะนำของเสี่ยซานเหรินไปหาซวงเฟยเอี๋ยน นี่มันชวนตายชัดๆ
โดยเฉพาะตอนท้ายของจดหมาย เสี่ยซานเหรินเรียกซวงเฟยเอี๋ยนว่า “หญิงปีศาจ” ซึ่งเป็นคำเรียกสลับหลัง ไม่มีใครกล้าเรียกต่อหน้า
คนผู้นี้ยังยืนอยู่ต่อหน้าข้าได้อย่างสมบูรณ์ดี ต้องมีโชคบารมีไม่น้อย
“เรื่องคำสาปนี้ ท่านหลู่สามารถแก้ได้ แต่พวกเจ้าต้องรออีกสักหน่อย ตอนนี้ท่านหลู่กำลังเข้าภวังค์เพื่อทะลุสู่ขั้นข้ามพิบัติ เมื่อเขาทะลุสำเร็จ คำสาปของเจ้าก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป”
“ทะลุสู่ขั้นข้ามพิบัติ?!”
ทุกคนต่างตกตะลึงพร้อมกัน
ประมุขหลู่กับท่านเต๋าปู้อวี่ และผู้อาวุโสแห่งสำนักเว่นเต๋าล้วนอยู่ในช่วงอายุใกล้เคียงกัน หรือจะพูดว่า ผู้อาวุโสใหญ่ ประมุขของแต่ละสำนักล้วนอยู่ในรุ่นเดียวกัน ต่างแข่งขันกันเร้นลับว่าใครจะทะลุสู่ขั้นข้ามพิบัติได้ก่อน ไม่
