่งออกมาอย่างต่อเนื่อง เหมือนน้ำพุ เข็มเงินดูเหมือนจะมีผลทำให้บาดแผลรักษาตัวเองได้ยาก พลังการรักษาตัวเองที่เมิ่งจิ่งโจวภาคภูมิใจนักหนาไม่มีผลแม้แต่น้อย เขาทำได้เพียงรอให้บาดแผลค่อยๆ สมานเอง
เลือดที่ไหลออกมาจากบาดแผลหยดลงบนพื้น นี่คือเลือดของผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำ ซึ่งเปี่ยมไปด้วยพลังวิเศษอันล้ำค่า และยิ่งเป็นเลือดของผู้บำเพ็ญที่มีแก่นทองคำโสดคู่ จึงเป็นเลือดที่บริสุทธิ์และแข็งแกร่งอย่างยิ่ง ดีกว่ายาบำรุงหยางชั้นเลิศหลายชนิด
แมลงต่างๆ ดูเหมือนจะรับรู้ได้ถึงความล้ำค่าของเลือดชนิดนี้ พากันมาดูดกินเลือดของเมิ่งจิ่งโจว หลังจากดูดเสร็จแล้วก็รู้สึกเต็มไปด้วยพลังชีวิต
สิ่งที่แมลงเหล่านี้ไม่รู้ก็คือ นับจากนี้ไป พวกมันจะไม่มีวันได้พบเจอแมลงตัวเมียอีกต่อไป
แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้เรื่องนี้ ทั้งลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจวไม่รู้ แม้แต่พวกแมลงเองก็ไม่รู้…
เมื่อบาดแผลสมาน ลู่หยางก็เจาะเข็มอีกครั้ง ถอนเข็ม ถ่ายเลือด ปล่อยให้สมาน แล้วเจาะใหม่ ทำเช่นนี้สามรอบ เมิ่งจิ่งโจวรู้สึกว่าความไม่สบายใจที่รุมเร้าอยู่ในใจเบาบางลงไปบ้าง จึงรู้สึกดีใจ
“มันได้ผลจริงๆ!”
แม้จะไม่ได้แก้คำสาปทั้งหมด แต่การแก้ได้บางส่วนก็ถือว่าเป็นก้าวสำคัญ
เห็นได้ชัดว่าการมาแคว้นหวงเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง น่าเชื่อถือกว่าการตรวจรักษากับผู้อาวุโสมากนัก
ท่านหัวหน้าหุบเขาซวงคำนวณเวลาแล้วคิดว่าน่าจะเรียบร้อยแล้ว จึงเดินออกมาจากหุบเขาเฉียนชิง แ
