็พักผ่อน ได้ยินเสียงวุ่นวายดังมาจากใกล้ๆ เมือง
“ทุกท่าน ข้าชิงลัวประมุขสำนักหยุนไท่ เพิ่งจะขึ้นรับตำแหน่งเจ้าสำนัก ตามกฎเกณฑ์ของสำนักเรา หากมีสตรีขึ้นเป็นเจ้าสำนัก จำเป็นต้องผ่านการประลองเพื่อหาคู่ เพื่อเฟ้นหาชายหนุ่มที่เหมาะสม”
“ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงจัดเวทีประลองขึ้น ณ ที่แห่งนี้ ผู้ใดก็ตามสามารถท้าประลองกับข้าได้ หากสามารถเอาชนะข้า ก็จะได้เป็นคู่ครองในอุดมคติของข้า!”
ชิงลัวอายุราวสิบหกสิบเจ็ดปี สวยใสบริสุทธิ์ ดวงตากลมโตฉ่ำวาว มีความงามอันบริสุทธิ์สะอาด ท่าทางเด็ดเดี่ยวแน่วแน่ยืนกรานยิ่งทำให้น่าทะนุถนอม
ชิงลัวได้ประกาศก่อนหน้านี้แล้วว่าจะเลือกคู่ครองด้วยการประลองเพื่อหาคู่ ดังนั้นคนส่วนใหญ่ที่อยู่ ณ ที่นี้ล้วนรู้เรื่องนี้ และมาเพื่อจะได้แต่งงานกับชิงลัว
แต่ก็มีคนที่ไม่รู้เรื่องนี้เช่นกัน อย่างเช่นลู่หยางและอีกสองคน
“สำนักหยุนไท่? ไม่เคยได้ยินชื่อสำนักนี้มาก่อนเลย ท่านจ้าว ท่านรู้จักหรือไม่?”
จ้าวปั้วครุ่นคิดอย่างหนัก ในที่สุดก็นึกขึ้นได้จากส่วนลึกของความทรงจำถึงข้อมูลของสำนักหยุนไท่
“สำนักหยุนไท่เป็นสำนักเล็กๆ ที่ถือว่าไม่อยู่ในอันดับ อิทธิพลเพียงแค่ในเมืองเดียว หรือจะว่าไป อิทธิพลอาจจะน้อยกว่านั้นอีก คนในสำนักที่มีวิทยายุทธ์สูงสุดอาจจะแค่ขั้นแก่นทองคำเท่านั้น สิ่งที่โด่งดังที่สุดของสำนักหยุนไท่คือกฎเกณฑ์บรรพบุรุษข้อหนึ่ง หากเจ้าสำนักเป็นสตรี จะต้องเลือกชายที่แข็งแกร่งกว่าตนเองมาเป็น
