หลังจากแยกกับเมิ่งจิ่งโจว โชคดีที่ดีขึ้นมากจริงๆ
บนเส้นทางไปยังเมืองใกล้เคียง ลู่หยางต่อสู้อย่างกล้าหาญกับพวกโจรภูเขา ช่วยสาวใช้จากตระกูลร่ำรวยสองคนไว้ได้ หลังจากบอกลาสาวใช้ทั้งสองที่ขอบคุณเขาอย่างรวดเร็ว เขาปฏิเสธคำขอแต่งงานเข้าตระกูลอย่างเด็ดขาดแล้วจากไปอย่างสง่างาม
หลังจากนั้น เขาพบคนปล้นขบวนสินค้า ลู่หยางเข้าช่วยเหลือ ธิดาของสำนักขบวนสินค้ารู้สึกซาบซึ้งมาก บอกว่านี่เป็นครั้งแรกที่นางรับผิดชอบการคุ้มกันขบวนสินค้า แต่เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น หากไม่ใช่เพราะลู่หยางมาช่วยทัน ขบวนสินค้านี้คงล้มเหลว ส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของสำนักขบวนสินค้าของพวกนางอย่างร้ายแรง นางยังกล่าวว่าลู่หยางมีวรยุทธ์สูงส่ง จึงเชิญให้เขาเข้าร่วมสำนักขบวนสินค้าของพวกนาง และสามารถเป็นหัวหน้าสำนักได้
อย่างที่คาดไว้ ลู่หยางปฏิเสธคำเชิญนั้นเช่นกัน
สุดท้าย ลู่หยางเห็นสาวน้อยคนหนึ่งตั้งเวทีประลองเพื่อหาคู่ ประกาศเชิญชวนวีรบุรุษจากทุกสารทิศ โดยสาบานว่าหากใครสามารถเอาชนะนางได้ นางจะแต่งงานกับคนผู้นั้น
ลู่หยางเห็นเช่นนั้น จึงเร่งฝีเท้า รีบจากไปอย่างรวดเร็ว
“ข้าเคยได้ยินมานานแล้วว่าสตรีในแคว้นหวงมักจะมีจิตใจอาจหาญเยี่ยงวีรบุรุษ มักออกไปเที่ยวเตร่ข้างนอก วันนี้ได้เห็นกับตาเสียที”
ชาวแคว้นหวงมีนิสัยเด็ดเดี่ยวห้าวหาญ สตรีก็เช่นกัน ไม่เหมือนสตรีในดินแดนกลางส่วนใหญ่ที่อยู่แต่ในห้องสตรี พวกนางทำสิ่งที่ไม่แตกต่างจากบุรุษเท่าใดนัก
ก่อ
