”
“สุภาษิตโบราณกล่าวไว้ว่า ตายแล้วทุกอย่างก็หมดไป สายใยโชคชะตาก็หายไป
แค่ตายสักครั้ง สายใยโชคชะตาก็หายไปเอง”
เซียนอมตะเสนอแผนที่สองที่ผ่านการคิดอย่างถี่ถ้วนด้วยรอยยิ้ม
ลู่หยางคิดว่าด้วยสติปัญญาของเมิ่งจิ่งโจว คงไม่เห็นด้วยกับวิธีนี้แน่
เซียนอมตะไม่พอใจท่าทีของลู่หยาง นางใช้วิธีนี้หลีกเลี่ยงสายใยโชคชะตามาบ่อยครั้ง ใช้ได้ผลทุกครั้ง
เมิ่งจิ่งโจวยิ่งฟังผู้อาวุโสปรึกษากันก็ยิ่งรู้สึกว่าวิธีของพวกท่านไม่น่าไว้ใจ ขอความช่วยเหลือผู้อื่นสู้ช่วยตัวเองไม่ได้
“หรือว่าข้าควรไปแคว้นหวงสักตั้ง บางทีอาจจะหาทางแก้ไขได้?”
“นี่ก็เป็นวิธีที่ใช้ได้”
