ดขึ้นได้อย่างไร ลู่หยางและเซียนอมตะอยู่ในเหตุการณ์ด้วย
กระบวนการนั้นไม่สำคัญ จับได้ก็พอ
อวี้จือประสานมือ “กลยุทธ์ของท่านเทพถั่วน่าทึ่งนัก”
เซียนอมตะลิงโลดใจ ชำเลืองมองลู่หยางอย่างท้าทาย
“ยังมีเรื่องเล็กๆ อีกหนึ่งเรื่องเกี่ยวกับลู่หยาง ข้าขอถามเจ้าสักหน่อย”
“ขอท่านผู้เฒ่าโปรดถาม”
“ลู่หยางยื่นขอลิขสิทธิ์รถเหาะไว้ ผู้อาวุโสที่ห้าผู้เล็กบอกว่าค่าลิขสิทธิ์ส่งให้เจ้าแล้ว ทำไมเจ้าไม่ส่งต่อให้ลู่หยาง?”
เซียนอมตะในฐานะเทพผู้เป็นใหญ่แห่งสวรรค์ ไม่สนใจประมุขลัทธิสวรรค์สักนิด
อวี้จือดูเหมือนจะนึกขึ้นได้บางอย่าง น้ำเสียงเรียบเฉย
“เป็นเรื่องนี้นี่เอง”
“ทำไมถึงไม่ให้ลู่หยาง?”
“ข้าลืมไป”
