าง แม้อยู่ไกลลู่หยางก็ยังรู้สึกถึงคลื่นความร้อนที่แผ่ออกมาจากเปลวไฟแท้ทั้งสาม
ยาห้าส่วนนั้นถูกใส่ลงไปในหม้อตามลำดับคุณสมบัติ เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นน้ำข้น ส่งกลิ่นหอมของยาลูกกลอนฟุ้งกระจาย เพียงสูดดมก็เหมือนจะล่องลอยขึ้นสวรรค์
นอกจากน้ำยาแล้ว ยังมีของเหลวสีดำกลุ่มเล็กๆ ลอยอยู่ เมื่อยาถูกเทลงไปเรื่อยๆ ของเหลวสีดำก็ค่อยๆ ใหญ่ขึ้น เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีเขียว แผ่กลิ่นหอมของยาออกมาเช่นกัน
ผู้อาวุโสที่เจ็ดประกบมือทั้งสอง ประตูหม้อปิดลงพร้อมเสียงดังกังวาน ลู่หยางไม่อาจเห็นการเปลี่ยนแปลงของน้ำยาได้อีก ได้แต่กลิ่นหอมของยาที่เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ
“ช่างเป็นเทคนิคการปรุงยาที่ยอดเยี่ยม แม้แต่กากยาที่เหลือในสมุนไพรก็ยังสามารถนำมาปรุงเป็นยาลูกกลอนอื่นได้ และยังมีคุณภาพไม่ต่ำ”
เซียนอมตะแสดงความประหลาดใจเล็กน้อย ในบรรดาผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่นางเคยเห็น ยังไม่มีใครสามารถทำได้ถึงระดับของผู้อาวุโสที่เจ็ด
“เปิด!”
ผู้อาวุโสที่เจ็ดตะโกนเสียงดัง หม้อยาเปิดออก ยาลูกกลอนที่มีไอยาล้อมรอบพุ่งออกมาทีละเม็ด ตกลงบนถาดทองที่เตรียมไว้แล้ว ส่งเสียงกังวานใสเป็นระยำ
“นี่คือสูตรยาที่ข้าคิดค้นชั่วคราวตามลักษณะร่างกายและวิธีการใช้วิชาของเจ้า ข้าจะตั้งชื่อมันว่ายาฮวนชุนฟั่นหยางตัน ไม่รู้ว่าผลจะเป็นอย่างไร เจ้าลองชิมดู”
ผู้อาวุโสที่เจ็ดดีดยาให้ลู่หยางหนึ่งเม็ด
ลู่หยางเดินออกไปด้านนอก อมยาฮวนชุนฟั่นหยางตันไว้ หมุนเวียนพลังวิเ
