ือไม่ก็เอาวิชาในยุคของเรามาเปลี่ยนชื่อ”
“อย่างข้าก็รู้จักวิชาวิเศษหนึ่ง ชื่อว่าฝ่ามือหุบเขา ในฝ่ามือมีจักรวาล
ดวงดาวมากมายเป็นเพียงของเล่นในมือ ดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ก็เป็นแค่ลูกหยินหยางสองลูก ของธรรมดาเท่านั้น”
“บางทีฝ่ามือหุบเขาก็คือพุทธะในฝ่ามือ คนรุ่นหลังแค่เปลี่ยนชื่อเท่านั้นเอง”
“ไม่ใช่ว่ามีคนไร้นามในยุคโบราณได้รวมดวงดาวทั้งหมด สร้างเป็นทวีป อาจจะเป็นวิชานี้ก็ได้!”
ลู่หยางนึกภาพคนไร้นามในยุคโบราณใช้วิชาฝ่ามือหุบเขา ขนหัวลุกซู่
จัดการกับดวงดาวได้ตามอำเภอใจ นี่เป็นพลังมหาศาลเพียงใด?
แม้แต่ภัยพิบัติก็ยังเล็กเท่าเม็ดฝุ่นต่อหน้าพลังมหัศจรรย์ของเซียน!
“ดวงดาวหมุนวนมีกฎเกณฑ์นะ เอ๊ะ เจ้ายังไม่เคยไปอวกาศ ไม่เห็นดวงดาวหมุนวนสินะ”
เซียนอมตะพูดด้วยน้ำเสียงคล้ายโอ้อวด “ข้าเคยเดินทางไปในอวกาศ เห็นอุกกาบาตหมุนรอบดวงดาว
ดวงดาวเล็กหมุนรอบดวงดาวใหญ่ อดสงสัยไม่ได้ว่า บางทีวัตถุขนาดเล็กหมุนรอบวัตถุขนาดใหญ่อาจเป็นกฎการเคลื่อนไหวของดวงดาวกระมัง?”
“ข้าสังเกต คาดเดา วาดภาพ คำนวณ พิสูจน์ และในที่สุด…”
“ในที่สุดท่านเซียนก็คำนวณกฎการเคลื่อนไหวของดวงดาวออกมาได้?”
ลู่หยางอดพูดไม่ได้ คิดในใจว่าเซียนอมตะก็มีช่วงที่ฉลาดเหมือนกันนี่
“ในที่สุด เซียนจิ้วชงก็บอกข้าว่ามีคนคำนวณกฎการเคลื่อนไหวของดวงดาวออกมาได้นานแล้ว”
ลู่หยาง “…”
คิดดูก็เข้าท่า ไม่จำเป็นต้องเป็นเซียนเต็มตัวถึงจะขึ้นไปในอวกาศ ขั้นรวมร่าง ขั้นข้ามพิบั
