ียน ไม่สนใจการโจมตีของธงวิญญาณหมื่นดวง เพียงลงมือครั้งเดียวก็จับเขามาได้!
ผู้บำเพ็ญโบราณเห็นการบำเพ็ญของข้าลึกซึ้งจนวัดไม่ได้ หวาดกลัวเป็นอย่างมาก
ไม่ยอมแพ้โดยง่าย คลุ้มคลั่งถามข้าว่าแท้จริงแล้วข้าเป็นใคร
ข้าเหยียบผู้บำเพ็ญโบราณ มองไปทั่วใต้หล้า ค่อยๆ บอกชื่อว่า ‘ข้าคือผู้พิทักษ์ลัทธิสวรรค์ ราชาแห่งเก้าวิญญาณ!’”
ท่านป้าป๋าฟังจนตาทั้งสองเปล่งประกาย เรื่องโก้เก๋เช่นนี้ทำไมไม่ได้เจอเองบ้างนะ?
ผู้อาวุโสใหญ่คิดในใจว่า ข้าดูแลข่าวกรองของสำนักเวิ่นเต๋า แน่นอนต้องรู้ก่อนเจ้าว่าลู่หยางจะออกไปข้างนอก
“เอาละ ข้ายังมีธุระ ไม่คุยแล้ว”
ผู้อาวุโสใหญ่รีบจากไป ทิ้งท่านป้าป๋าที่อิจฉาไว้เบื้องหลัง
…
“พี่สาม อย่าเพิ่งไถนา รู้ไหมข้าเพิ่งไปทำอะไรมา?”
“พี่สี่ อย่าเพิ่งอ่านหนังสือ รู้ไหมข้าเพิ่งไปทำอะไรมา?”
…
เถาเหยาเยี่ยลาจากลู่หยาง ครั้งนี้ที่ติดตามลู่หยางไป ได้เห็นสถานการณ์ยิ่งใหญ่ ได้รู้ถึงความไม่เพียงพอของตน
“ดูเหมือนข้ายังต้องเดินอีกยาวไกลกว่าจะตามทันศิษย์พี่ลู่!
ศิษย์พี่ลู่เผชิญหน้ากับคนขั้นรวมร่างยังสนทนาอย่างสบายๆ
ทั้งตำนานโบราณ หลักการบำเพ็ญต่างๆ ล้วนหยิบมาใช้ได้อย่างคล่องแคล่ว นี่ทำได้อย่างไร?
ศิษย์พี่ลู่มีความรู้กว้างขวาง จัดการเรื่องราวอย่างสงบนิ่ง นี่คือเป้าหมายการเรียนรู้ของข้า
ได้ยินว่าศิษย์พี่ลู่เชี่ยวชาญเรื่องประวัติศาสตร์ยุคโบราณเป็นพิเศษ แม้แต่บรรดาผู้อาวุโสก็สู้ไม่ได้
ถ้าเช่นนั้น ข้าจ
