นี่คือของที่ยึดมาจากสิวซือฝูและเกาซือฝูตอนบุกสำนักเวิ่นเต๋า มันสามารถบังคับให้คนหลับใหลได้
“ลาก่อน!”
รองประมุขสี่นำเรือเหาะออกมา ผนึกพลังชายชราร่างผอมแห้ง แล้วโยนขึ้นเรือ จากนั้นก็ออกเดินทาง
ผู้อาวุโสใหญ่หยิบภาพวาดภูเขาและสายน้ำออกมาจากแขนเสื้อ
ในภาพมีน้ำตกไหลลงมา ไม่มีเสียงใดๆ แต่เมื่อลู่หยางและเถาเหยาเยี่ยมองเห็นภาพนี้ กลับได้ยินเสียงในหู
ผู้อาวุโสใหญ่ยิ้มบอก
“นี่คือวัตถุวิเศษที่ข้าใช้เดินทางเป็นประจำ ภาพเขาน้ำไหล ภายในมีภพภูมิซ่อนอยู่
เป็นถ้ำสวรรค์อีกแบบหนึ่ง ข้าขอให้ศิษย์น้องคนที่สี่วาดให้”
เถาเหยาเยี่ยลังเลอยู่บ้าง นางไม่เคยเห็นวัตถุวิเศษแบบนี้มาก่อน ไม่รู้วิธีใช้
“ต้องกระโดดเข้าไปหรือ?”
ลู่หยางนึกได้ว่าเคยเห็นศิษย์พี่ใหญ่ของผู้อาวุโสที่สี่ฤๅษีซีหงเวิน ใช้วิธีการคล้ายกันนี้มาก่อน
“ใช่แล้ว”
ผู้อาวุโสใหญ่กระโดดเข้าไปในภาพ ลู่หยางและเถาเหยาเยี่ยเลียนแบบ กระโดดตามไป
พอกระโดดเข้าไป ก็ได้ยินเสียงซู่ซ่าของน้ำตก ทั้งสองเงยหน้าขึ้นมอง
พบว่าพวกเขายืนอยู่ข้างน้ำตก น้ำตกไหลลงมาจากท้องฟ้า สาดกระเซ็นเป็นละอองน้ำมากมาย
ทั้งสองย่อตัวสำรวจพืชพรรณริมฝั่ง ทั้งหญ้าและต้นไม้เขียวขจี
บนใบยังมีหยดน้ำเกาะอยู่ แยกไม่ออกว่าจริงหรือปลอม
นี่เป็นภาพวาดหรือโลกเล็กๆ ในภาพกันแน่?
ผู้อาวุโสใหญ่เห็นทั้งสองตกตะลึง ก็รู้สึกภูมิใจยิ่งนัก ไม่มีท่าทีจะอธิบายให้ทั้งสองฟัง
ควบคุมภาพม้วนบินตรงไปยังสำนักเวิ่นเต๋า
“เอ๊ะ
