้าอวี๋ทำเช่นนี้ในยุคโบราณ ลัทธิสวรรค์ของข้าคงกวาดล้างพวกเขาไปนานแล้ว”
ลู่หยางกล่าวเย็นชา
การที่ผู้บำเพ็ญฆ่าพลีผู้คน แม้แต่ในยุคโบราณก็ยังหาได้ยาก
สมัยที่ห้าเซียนยุคโบราณยังไม่บรรลุการเป็นเซียน ระเบียบยุคโบราณยังวุ่นวาย มีเรื่องฆ่าพลีก็ไม่แปลก
แต่หากเกิดขึ้นหลังห้าเซียนยุคโบราณบรรลุแล้ว นั่นก็คือการไม่เห็นห้าเซียนยุคโบราณอยู่ในสายตา
เรื่องนี้เห็นได้จากท่าทีของเซียนอมตะ
เซียนอมตะมีความไร้เดียงสา แต่ไม่ได้โง่ นางจะไม่ยอมให้เกิดการฆ่าพลีเช่นนี้
จากนี้อาจสรุปได้ว่า หากเซียนทั้งสี่ยุคโบราณที่สนิทกับนางฆ่าคนอย่างไม่ปรานี เซียนอมตะคงไม่เป็นเพื่อนกับพวกเขา
“ผู้บำเพ็ญราชวงศ์ต้าอวี๋ที่เพิ่งฟื้นคืนชีพมีสภาพอ่อนแอ วิธีฟื้นฟูที่เร็วที่สุดคืออะไร
ก็คือการฆ่าพลี การใช้เลือดเลี้ยง
ทุกวันนี้ราชวงศ์ต้าเซี่ยปกครองอย่างเข้มงวด พวกเขาทักการฆ่าพลีอย่างโจ่งแจ้งเหมือนเมื่อสิบกว่าหมื่นปีก่อนไม่ได้แล้ว
ใช้ประโยชน์จาก ‘กฎสวรรค์’ หรือวิธีอื่นๆ แอบทำการฆ่าพลี ราชวงศ์ต้าเซี่ยก็ยากจะรู้ได้”
ลู่หยางนึกถึงเรื่องที่เมืองผ้าป่าน ซึ่งเป็นวิธีฟื้นฟูกำลังของผู้บำเพ็ญราชวงศ์ต้าอวี๋
“ลัทธิจิ่วอิ่วของข้ามีสายลับกระจายอยู่ทั่วทั้งทวีป
เรื่องที่เห็นได้ชัดเราสู้ราชวงศ์ต้าเซี่ยไม่ได้ แต่ถ้าพูดถึงเรื่องลับๆ ราชวงศ์ต้าเซี่ยก็รู้ไม่มากเท่าพวกเรา!”
รองประมุขสี่หัวเราะ
ลัทธิจิ่วอิ่วของพวกเขาอยู่มานับหมื่นปี หากไม่มีเครือข่ายข่าวกรอ
