งบ้าง คงถูกทำลายไปนานแล้ว
“เมื่อสองสามวันก่อน พอดีข้าได้รับข่าวที่สงสัยว่าเป็นการฆ่าพลี
ไม่เหมือนฝีมือของลัทธิเย่าหยางและลัทธิอู่ชิง เป็นไปได้มากว่าเป็นผู้บำเพ็ญโบราณ!”
“สงสัยว่าเป็นการฆ่าพลี?”
“ใช่ สงสัย ตอนนี้ยังไม่แน่ใจ”
“สถานการณ์เป็นอย่างไร?”
“ผู้ใต้บังคับบัญชาของข้ารายงานว่า เขาผ่านหมู่บ้านเล็กๆ ชื่อหมู่บ้านฮวยอันในแคว้นเหลียงโจว
เขามองไปไกลๆ พบว่าในหมู่บ้านไม่มีผู้คนแม้แต่คนเดียว ไม่มีร่องรอยของคนมีชีวิตเลย
วิชายุทธ์ที่เขาฝึกฝนมีความพิเศษ ไวต่อกลิ่นคาวเลือดมาก เขาได้กลิ่นคาวเลือดเพียงเล็กน้อย
การได้กลิ่นคาวเลือดจากระยะไกลขนาดนั้น แสดงว่ามีคนตายในหมู่บ้านจำนวนมาก!
เขากลัวว่าในหมู่บ้านอาจมีค่ายกฎที่ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างวางไว้ จึงไม่กล้าเข้าไปใกล้
เมื่อรู้ว่าหมู่บ้านเล็กๆ ผิดปกติ ก็รีบรายงานต่อข้าทันที!”
เถาเหยาเยี่ยตกใจเล็กน้อย เรื่องนี้ดูน่าสยองขวัญ
ลู่หยางขมวดคิ้ว “หมู่บ้านเล็กๆ ไม่มีคนเลย ทางการไม่มีการเคลื่อนไหวหรือ?”
“เรื่องแปลกว่านั้นอยู่ตรงนี้ ทางการไม่สนใจหมู่บ้านนี้เลย ราวกับไม่รู้ว่ามีหมู่บ้านนี้อยู่!
หรืออาจเป็นไปได้ว่าคนในหมู่บ้านเพิ่งหายไปไม่นาน ทางการยังไม่รู้เรื่องนี้!
ตามที่ข้าคาดการณ์ เป็นไปได้มากว่ามีผู้บำเพ็ญโบราณทำการฆ่าพลีในหมู่บ้านเล็กๆ
และใช้วิธีบางอย่างปิดกั้นการรับรู้ของผู้คน หรืออาจปิดกั้นการรับรู้ของผู้บำเพ็ญฝ่ายธรรมะ!”
นิ้วชี้ของลู่หยางเคาะโต๊ะเป็นจั
