ใดๆ
ศิษย์พี่ใหญ่กำลังพิจารณาว่าจะใช้วิชาค้นจิตหรือไม่”
เมิ่งจิ่งโจวพยักหน้าเห็นด้วย
ผู้ที่บำเพ็ญจนถึงขั้นข้ามพิบัติ ย่อมผ่านความยากลำบากนับพันนับหมื่น
กว่าจะไต่เต้าขึ้นมาถึงจุดสูงสุด จะยอมเปิดปากง่ายๆ ได้อย่างไร
แม้แต่ศิษย์พี่ใหญ่ทรมาน ก็คงไม่ได้ผลเท่าไหร่
…
ยอดเขาคุมขัง
“ข้าผิดไปแล้ว ตอนอยู่ขั้นแก่นทองคำไม่ควรคิดไม่ดีกับอาจารย์สะใภ้
แต่ช่วยไม่ได้ อาจารย์สะใภ้งดงามเหลือเกิน ข้าควบคุมตัวเองไม่ได้…”
ท่านภัยพิบัติเทความลับในชีวิตออกมาเหมือนถั่วงอกหล่นจากกระสอบ
ผ่านไปครึ่งเดือน เขาเล่าตั้งแต่ตอนเด็กที่แอบดูหญิงม่ายในหมู่บ้านอาบน้ำ
ตอนขั้นฝึกลมปราณขายยาเลว หลอกเอาหินวิเศษก้อนแรกในชีวิต
จากขั้นสร้างฐานเข้าไปในแดนลี้ลับ เพื่อครอบครองสมบัติทั้งหมด จึงฆ่าเพื่อนร่วมทาง
ถึงขั้นแก่นทองคำเข้าร่วมสำนักแล้วคิดไม่ดีกับอาจารย์สะใภ้
ถึงขั้นทารกแรกเกิด… เล่าทุกเรื่องละเอียดยิบ
ไม่ต้องให้อวี้จือถาม เขาก็เล่าเอง
อวี้จือนั่งตรงข้าม ไขว่ห้าง ใบหน้าไร้อารมณ์
กำลังพิจารณาว่าจะหลอมท่านภัยพิบัติเป็นวัตถุวิเศษที่มีจิตวิญญาณเลยดีไหม จะได้ประหยัดเวลา
ดวงวิญญาณของผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติที่สมบูรณ์ สามารถหลอมเป็นวัตถุวิเศษที่มีจิตสำนึกคุณภาพสูงได้
พอดีจะมอบให้อาจารย์ใช้
แต่ทำลายแบบนี้ก็น่าเสียดายอยู่บ้าง
ช่างยุ่งยากใจ
ท่านภัยพิบัติแอบมองใบหน้าไร้อารมณ์ของอวี้จือ นึกถึงวิธีทรมานที่อวี้จือใช้ตอนแรก
ความกลัวผุดขึ้นใน
