ทั้งสองประเภทอยู่ในขอบเขตของนักกระบี่
ตอนนี้ลู่หยางเรียนรู้แต่กระบี่วิเศษเท่านั้น
“กระบี่วิเศษขอรับ”
“ได้”
ผู้อาวุโสที่ห้าพาลู่หยางไปยังห้องหลอมอาวุธของตน ก่อนจะเข้าห้องหลอมอาวุธ ลู่หยางก็รู้สึกถึงคลื่นความร้อนที่ซัดมาปะทะใบหน้า
ราวกับนี่ไม่ใช่ห้องหลอมอาวุธ แต่เป็นภูเขาไฟที่กำลังระเบิด
ผู้อาวุโสที่ห้าอธิบายสั้นๆ “ปกติแล้วด้วยระดับของเจ้าไม่อาจเข้ามาที่นี่ได้
แต่เจ้าครอบครองเพลิงแท้หนึ่งชนิด จึงทำให้เจ้าไม่ต้องทนทุกข์จากความร้อนแผดเผาของห้องหลอมอาวุธ”
“ข้าตั้งกฎไว้ในที่นี้ เพลิงแท้ชนกันจะไม่เกิดการระเบิด เพลิงแท้ต่างๆ ร่วมมือกัน ช่วยข้าหลอมวัตถุวิเศษ”
ห้องกว้างใหญ่ เป็นรูปครึ่งวงกลม บนผนังวางขวดเล็กๆ หลากสีเรียงราย
ผู้อาวุโสที่ห้าหยิบขวดสีเขียวลงมาจากผนัง เปิดจุก เปลวไฟพุ่งออกมา ขวดสีเขียวเปลี่ยนเป็นสีขาวหยก
ขวดเดิมเป็นสีขาว เพียงแต่ถูกเปลวไฟเผาจนเปลี่ยนสี
“ข้าท่องเที่ยวทั่วโลก เพลิงแท้หนึ่งร้อยแปดชนิด ข้าเก็บรวบรวมได้แปดสิบแปดชนิด
เมล็ดเพลิงแท้ล้วนเก็บไว้ในขวดพิเศษ ทุกครั้งที่ข้าหลอมอาวุธก็จะนำมันออกมา”
“ต่อมาก็รวบรวมเพลิงแท้ได้อีกสิบสองชนิด จึงมีขนาดนี้”
ลู่หยางทึ่ง ผู้อาวุโสที่ห้าสมกับเป็นปรมาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในวงการหลอมอาวุธ
เพียงแค่การรวบรวมเพลิงแท้เหล่านี้ ก็ทำให้ช่างหลอมอาวุธมากมายอิจฉาตาร้อนแล้ว
ผู้อาวุโสที่ห้าพูดต่อ “น่าเสียดายที่เพลิงแท้แปดชนิดที่เหลือ บ้างก็ยากจะรวบรวม
