านย่างเนื้อนี้เกี่ยวข้องกับพวกเจ้าหรือ?”
หลานถิงฉลาดเฉลียวเพียงใด จะปิดบังไม่ได้ ลู่หยางจึงอธิบาย “มีเรื่องลับอยู่บ้าง เจ้าอย่าบอกใคร บางทีในวังเซียนของพวกเจ้าอาจมีสายลับลัทธิมาร”
ได้ยินคำว่าลัทธิมาร หลานถิงตระหนักว่าเรื่องนี้สำคัญ จึงรับรอง “วางใจได้ แม้แต่อาจารย์ข้าก็จะไม่บอก”
ลู่หยางได้ยินแล้วสบายใจ พูดว่า “ภายใต้ความพยายามของข้ากับเมิ่งจิ่งโจว พัฒนารสชาติเนื้อย่างให้ดีขึ้น พร้อมกับการสร้างค่ายกลร้อยไม้เสียบอัตโนมัติ เตาย่างอัตโนมัติเสร็จสมบูรณ์ มีพื้นฐานพร้อมเปิดร้านสาขาแล้ว เพื่อป้องกันไม่ให้ลัทธิจิ่วอิ่วก่อกวนทั่ว สำนักเวิ่นเต๋าของพวกเราจึงร่วมมือกับลัทธิจิ่วอิ่ว วางแผนเปิดร้านย่างเนื้อมาอีกทีให้ครอบคลุมทั่วทั้งทวีป ตอนนี้อยู่ในขั้นเริ่มต้น”
“แน่นอน การร่วมมือกับลัทธิจิ่วอิ่วไม่ได้ใช้ชื่อสำนักเวิ่นเต๋า”
หลานถิง: “…”
ลัทธิอมตะเพิ่งล่มสลายสองสามเดือน สำนักเวิ่นเต๋าของพวกเจ้าก็จ้องลัทธิจิ่วอิ่วแล้ว?
แม้การปราบมารกำจัดภูตผีเป็นสิ่งที่ชาวยุทธ์สายธรรมะควรทำ แต่ประสิทธิภาพของพวกเจ้าก็เร็วเกินไปแล้ว
คราวนี้พวกเจ้าเตรียมจะกำจัดลัทธิจิ่วอิ่วในกี่เดือน?
หนึ่งเดือนหรือสองเดือน?
