งานเร็วขนาดนี้เชียวหรือ ถึงกับมาเปิดร้านที่นี่แล้ว?” เมิ่งจิ่งโจวส่งเสียงถาม
ลู่หยางส่ายหน้า “คงไม่ถึงขนาดนั้น เพิ่งไม่ถึงเดือน จะเปิดร้านทั่วได้อย่างไร ไฟที่พวกเราให้ก็ไม่พอใช้ คงอาศัยงานใหญ่แคว้นชิงคึกคัก มาโฆษณาที่นี่”
ไป๋หมิงสังเกตเห็นความผิดปกติของลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว ยิ้มพูด “พวกเจ้าสนใจร้านย่างเนื้อนี้หรือ? เมื่อคืนตอนที่หลานถิงไม่อยู่ ข้ากับเทียนจื้อเคยกิน เจ้าของร้านบอกว่าฝีมือสืบทอดมาจากยุคโบราณ คุยโวกับพวกเราว่าเป็นร้านเก่าแก่สามแสนปี”
“จริงเท็จไม่รู้ แต่รสชาติดีจริงๆ ในบรรดาเนื้อย่างที่ข้าเคยกิน นับเป็นอันดับหนึ่ง”
เหยียนเทียนจื้อพยักหน้า ยอมรับในรสชาติของร้านย่างเนื้อ
ลู่หยางคิดในใจว่าลัทธิจิ่วอิ่วของพวกเจ้าช่างคุยโวจริงๆ ถึงกับบอกว่าเป็นร้านเก่าแก่สามแสนปี ทำไมไม่บอกว่าไฟที่ใช้ก็เป็นไฟเก่าแก่สามแสนปีด้วยล่ะ?
แต่ที่บอกว่าฝีมือสืบทอดมาจากยุคโบราณไม่ผิด เพราะสูตรพื้นฐานมาจากหม่านกู่
“กินสักมื้อหลังงานประชันสายตาไหม?” ไป๋หมิงถาม
“ไม่ละ พวกเราแค่รู้สึกว่าชื่อร้านย่างเนื้อนี้น่าสนใจ” ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวจะต้องมากินที่นี่ทำไม พวกเขาทำต้นตำรับอยู่แล้ว
หลานถิงสังเกตเห็นชื่อร้านย่างเนื้อ นางเป็นพนักงานรุ่นที่สองของร้านใหญ่ อาวุโสมาก
พนักงานรุ่นแรกคือผีร้าย
ชื่อเหมือนกัน และอร่อยมากด้วย เป็นเรื่องบังเอิญหรือ?
นางกังวลว่าอาจมีเรื่องลับ จึงส่งเสียงถามลู่หยางและเมิ่งจิ่งโจว “ร้
