อได้ยินแล้วเก็บแบบแปลน อาหารเลิศรสที่ชวนน้ำลายไหลถูกจัดวางบนโต๊ะทีละจาน
ไม่มีจานไหนที่ลู่หยางรู้จัก แต่จากกลิ่น ต้องเป็นระดับสุดยอดแน่นอน
ไป๋หมิงพูด “ทุกคนกินตามสบาย ท่านผู้ปกครองแคว้นบอกว่า ระหว่างงานใหญ่ อาหาร เสื้อผ้า ที่พัก การเดินทาง ท่านดูแลทั้งหมด”
ลู่หยางยิ้ม ยกถ้วยชา “ขอคารวะท่านผู้ปกครองแคว้น”
“ขอคารวะท่านผู้ปกครองแคว้น”
“ขอคารวะท่านผู้ปกครองแคว้น”
ทุกคนชนถ้วยแล้วเริ่มกิน
ระหว่างกินข้าว หลานถิงถาม “อ้อใช่ เดี๋ยวมีงานประชันสายตา พวกเจ้าสนใจเข้าร่วมไหม?”
“งานประชันสายตาคืออะไร?”
“เป็นงานที่สมาคมการเงินลั่วตี้จัด ตอนนั้นจะวางของประหลาดพิสดารนานาชนิด ให้คนดู ใครบอกที่มาได้ ก็จะได้ของชิ้นนั้นไป”
“ของไม่ค่อยมีราคา แค่จัดเพื่อความสนุก”
“น่าสนใจ ข้าไป” ลู่หยางตอบรับเป็นคนแรก
“นับข้าด้วย” เมิ่งจิ่งโจวตามมาติดๆ
ไป๋หมิงคิดครู่หนึ่ง งานที่ผู้ปกครองแคว้นมอบหมายก็เสร็จแล้ว ไปร่วมกิจกรรมด้วยกันก็ดี
“ข้าก็ไป”
“ไป” เหยียนเทียนจื้อพูดสั้นกะทัดรัด
ทั้งห้าอยากไปงานประชันสายตาดูโลก จึงกินข้าวเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว ไม่นานก็กินเสร็จ
เดินออกจากร้านอาหาร เมิ่งจิ่งโจวเขกแขนลู่หยาง ชี้ให้เขาดูทางหนึ่ง
ลู่หยางมองตามทิศที่เมิ่งจิ่งโจวชี้ เห็นร้านย่างเนื้อที่คึกคักมาก คนต่อแถวยาวถึงถนน
ร้านย่างเนื้อชื่อร้านย่างเนื้อมาอีกที
มุมขวาล่างของป้ายเขียนตัวอักษรเล็กๆ: สาขาชั่วคราวงานใหญ่แคว้นชิง
“ลัทธิจิ่วอิ่วทำ
