ระลอง แม้แต่ทายาทตระกูลเหยียนและคนอื่นๆ ที่กำลังต่อสู้กันอยู่ก็ได้รับผลกระทบ
โจวฝางเกอเหนื่อยจนหอบ ฟ้าผ่าในฝ่ามือเป็นวิชาที่เขาได้มาจากผู้สืบทอดขั้นข้ามพิบัติ พลังวิเศษของเขามีมากกว่าคนระดับเดียวกันสิบเท่า เพื่อใช้ฟ้าผ่าในฝ่ามือ เขาใช้พลังวิเศษทั้งหมดที่มี
“กินวิชานี้เข้าไป อย่าว่าแต่ขั้นแก่นทองคำช่วงต้น แม้แต่ช่วงกลางก็ต้องตายหรือบาดเจ็บสาหัส!” โจวฝางเกอหัวเราะเย็น นี่แหละผลจากการดูถูกเขา
“อ้อ จริงหรือ ข้าก็ว่าทำไมไม่เจ็บไม่คันเลย” เสียงของลู่หยางดังมาจากในควัน ทำให้โจวฝางเกอขนลุก
ขณะที่โจวฝางเกอตั้งท่าเตรียมรับการโจมตีของลู่หยาง ลู่หยางก็ปรากฏตัวด้านหลัง ยิ้มตาหยีตบไหล่โจวฝางเกอ
โจวฝางเกอสัญชาตญาณบอกให้กระโดดไปข้างหน้าหลบ ใครจะคิดว่ามือของลู่หยางหนักราวกับภูเขา ทำให้ตัวโจวฝางเกอเอียงไปด้านข้าง ยืนยังไม่มั่นคง
โจวฝางเกอกินยาคืนลมปราณ มองลู่หยางอย่างระวัง “สมกับเป็นศิษย์สำนักเซียน แค่นี้ก็ทำร้ายเจ้าไม่ได้ งั้นข้าจะไม่ออมมือแล้ว”
ไม้ตายที่สามมีค่าใช้จ่ายหนัก สามารถต่อกรกับขั้นแก่นทองคำช่วงปลายได้ แต่เพื่อชัยชนะ โจวฝางเกอคิดว่าควรเสี่ยงดู
ขณะที่โจวฝางเกอตัดสินใจจะใช้กระบวนท่าสุดท้าย ร่างกายก็พลันรู้สึกลอยละลิ่ว ภาพตรงหน้าเปลี่ยนเร็วจนพร่าเลือน ลู่หยางจับแขนเสื้อเขา โยนเขาออกนอกเวที
ทายาทตระกูลเหยียนและคนอื่นๆ ที่กำลังต่อสู้ดุเดือด เห็นโจวฝางเกอที่มั่นใจเต็มเปี่ยมก่อนการต่อสู้ถูกลู่หย
