ิชากลืนฟ้ากินดินยากกว่าหลายระดับ
ไป๋ หมิงได้ยินมาว่าแม้แต่เทาเที่ยสายเลือดบริสุทธิ์ ก็ไม่อาจใช้วิชาเทพสายเลือดนี้ได้ในขั้นแก่นทองคำ
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าลู่หยางไม่ได้รู้แค่วิชาเทพยุคโบราณอย่างเดียว!”
เยี่ยนเทียนจื้อหรี่ตา สมกับเป็นผู้บำเพ็ญที่สามารถต่อสู้ข้ามขั้นได้ แม้แต่วิชากลืนฟ้ากินดินก็เรียนรู้ได้
เขาก็ใช้วิชากลืนฟ้ากินดินได้ แต่เป็นการเอาเปรียบ ไม่เหมือนลู่หยางที่เรียนรู้ด้วยความสามารถของตัวเอง
โจวฝางเกอไม่คิดว่าไม้ตายที่ตนเตรียมมาอย่างพิถีพิถันจะถูกทำลายได้ง่ายดายขนาดนี้
“สมกับเป็นศิษย์สำนักเซียน แต่ข้าเตรียมพร้อมมาแล้ว!”
โจวฝางเกอประกบสองมือ แสงจ้าระหว่างฝ่ามือแตกกระจาย เสียงแหลมจนผู้คนใต้เวทีต้องปิดหู
ลูกกลมที่แผ่รังสีความร้อนและสายฟ้าก่อตัวขึ้นในฝ่ามือโจวฝางเกอ แสงฟ้าสะท้อนบนใบหน้าโจวฝางเกอ เงาบนใบหน้าทำให้โจวฝางเกอดูน่าขนลุก
“นี่คือฟ้าผ่าในฝ่ามือ” เซียนอมตะจำวิชาอาคมนี้ได้
“นี่คือวิชาที่เซียนอิงเทียนคิดค้น ตอนที่ข้าท้าสู้ข้ามขั้นกับเซียนอิงเทียน เขาก็ใช้วิชานี้ แต่เขาใช้เพื่อทำให้ข้าไม่ทันตั้งตัว รวบรวมพลังที่ฝ่าเท้าตอนเตะข้า ภายหลังวิชานี้แพร่หลายออกไป ไม่รู้ว่าผ่านอะไรมาบ้าง ถึงเปลี่ยนมาใช้ที่ฝ่ามือ”
“…อาจจะเพื่อความสวยงามกระมัง”
ขณะที่ลู่หยางกำลังพูด ฟ้าผ่าในฝ่ามือก็ร่วงลงมา ถูกลู่หยางเต็มๆ
โครม—
ฟ้าผ่าในฝ่ามือปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัว ควันคลุ้ง คลื่นพลังกวาดทั่วเวทีป
