ตั้งแต่ออกโรงมา นี่เป็ นครั้งแรกที่เจอคนมองทะลุระดับพลังยุทธ์ของเขา แต่เขาก็ยังไม่กลัว ยิ้มเย็นพูด “ข้าคนเดียวก็พอแล้ว”
เขาเคยเอาชนะผู้บาเพ็ญขั้นแก่นทองคาช่วงต้นมาแล้ว และยังไม่ต้องใช้ไม้ตาย อาศัยรากฐานที่แน่นหนาและเทคนิคเอาชนะ เมื่อเผชิญหน้ากับผู้บาเพ็ญชั้นยอดอย่างลู่หยาง แน่นอนว่าไม่อาจชนะได้ง่ายๆ
ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจใช้ไม้ตาย
เขาเข้าใจความคิดของผู้บาเพ็ญที่มีพลังยุทธ์สูง ยิ่งมีพลังยุทธ์สูง วิสัยทัศน์ก็ยิ่งสูง พวกเขาจะต่อสู้กับคนระดับเดียวกันเท่านั้น มักจะดูถูกผู้บาเพ็ญที่มีระดับต่ำกว่า เมื่อคู่ต่อสู้อยู่ระดับต่ำกว่าตน ก็จะผ่อนคลายโดยไม่รู้ตัว นี่แหละคือโอกาสของเขา!
เขาจะให้ลู่หยางรู้ว่า ระดับไม่ใช่ทุกอย่าง! พลังการต่อสู้ต่างหากที่เป็ นพื้นฐาน!
เห็นโจวฝางเกอมั่นใจขนาดนี้ คงมีวิธีที่ยอดเยี่ยมแน่นอน ลู่หยางไม่ได้ประมาท หยิบกระบี่ชิงเฟิ งออกมาจากป้ายประจาตัว เตรียมรับมือด้วยพลังเต็มที่ จากนั้นก็ใช้แก่นทองอมตะหาวิธีรับมือ
แก่นทองอมตะดึงพลังวิเศษนิดหน่อยของลู่หยาง หมุนอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็วิเคราะห์ออกมา
“อีกฝั่งมีพลังยุทธ์ขั้นสร้างฐานช่วงปลาย ดวงตามีจุดสีเทาเล็กๆ เป็ นลักษณะของร่างวิถีชางมาง ร่างวิถีชางมางกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ไร้ขีดจากัด พลังวิเศษในร่างกายมีมากกว่าคนระดับเดียวกันสิบเท่า ถนัดการต่อสู้ยืดเยื้อ ยิ่งยืดเยื้อไปถึงช่วงหลัง การต่อสู้ยิ่งไม่เป็ นผลดี ระดับเดียวกันหาคู่ต่อสู้ไ
