น้ำ แต่ก็มีบำงส่วนที่ตัดสินใจกะทันหันมำเข้ำร่วมกำรแข่งขัน
ตำรวจมองสองคนที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนแวบหนึ่ง มองไม่ออกว่ำทั้งสองอยู่ระดับไหน เขำไม่ได้ใส่ใจนัก กำรพกวัตถุวิเศษปิดบังพลังยุทธ์ติดตัวออกมำเป็ นเรื่องปกติ
ชี้ไปที่ก้อนหินข้ำงๆ พูดว่ำ “นี่คือหินเสวี่ยนเทียนคุณภำพต่ำที่สุด เฉพำะผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปรำณช่วงปลำยขึ้นไปถึงจะทำลำยได้ ทำลำยหินซะ”
หินเสวี่ยนเทียนสำหรับสองคนไม่ต่ำงจำกเต้ำหู้ ตบเบำๆ หินก็แตกกระจำย
“ดูเหมือนจะเป็ นขั้นสร้ำงฐำน ปีนี้มีมังกรซ่อนเสือหมอบจริงๆ”
“นี่คือหินวงปี วำงมือลงไป ป้ อนพลังวิเศษเข้ำไป”
อีกด้ำนหนึ่งของตำรวจมีก้อนหินที่มีลักษณะคล้ำยท่อนไม้วำงอยู่ บนนั้นมีวงกลมซ้อนกันเป็ นชั้นๆ เป็ นสิ่งที่โลกกำรบำเพ็ญใช้ทดสอบอำยุโดยเฉพำะ
ทั้งสองวำงมือลงไป ป้ อนพลังวิเศษเข้ำไป วงกลมสว่ำงขึ้นทีละวง สุดท้ำยหยุดที่วงที่สิบเจ็ด
“อำยุไม่ถึงสิบแปดปี สำมำรถเข้ำร่วมกำรแข่งขันได้”
“ชื่อ?”
“ลู่หยำง”
“สำนัก”
“สำนักเวิ่นเต๋ำ”
“หำ?” ตำรวจเงยหน้ำขึ้นทันที มองสำรวจอีกฝ่ ำยอย่ำงละเอียดรำวกับเห็นผี
ลู่หยำงแปลกใจ “มีปัญหำอะไรหรือ?”
ตำรวจนึกถึงคำพูดของท่ำนผู้ปกครองแคว้น: ต้องส่งเสริมให้มีคนเข้ำร่วมกำรประลองใหญ่ ยิ่งมีคนมำเข้ำร่วมมำกยิ่งดี อย่ำกลัวว่ำคนที่มำเข้ำร่วมจะมีภูมิหลังยิ่งใหญ่ ให้กลัวว่ำคนที่มีภูมิหลังยิ่งใหญ่จะไม่มำเข้ำร่วม
ศิษย์สำนักเวิ่นเต๋ำสองคนมำเข้ำร่วมกำรแข่งขัน ท่ำนผู้ปกครองแคว้นคงจ
