ผู้ปกครองแคว้นสูดลมหำยใจลึกสองครั้ง พยำยำมข่มใจไม่ให้เตะผู้ใต้บังคับบัญชำออกไป
ให้คนไปอยู่ในคุก เจ้ำคิดว่ำคนที่มำเป็ นคนของสำนักเวิ่นเต๋ำหรือไร?
เขำจ้องผู้ใต้บังคับบัญชำเขม็ง “ไป เชิญศิษย์สำนักเซียนมำ ในจวนยังมีห้องรับรองว่ำงอยู่หลำยห้อง เจ้ำไปจัดกำรทำควำมสะอำด ที่ต้องวำงค่ำยกลรวมพลัง ก็วำงค่ำยกลรวมพลัง ที่ต้องวำงหินบำรุงจิต ก็วำงหินบำรุงจิต”
“ขอรับ!”
ไม่นำน ศิษย์สำนักเซียนสำมคนเดินเข้ำมำในจวนทำงกำร ชำยสองหญิงหนึ่ง ท่ำทำงสง่ำงำม แววตำเปี่ยมด้วยควำมมั่นใจ
ผู้ปกครองแคว้นมองศิษย์สำนักเซียนทั้งสำม พยักหน้ำในใจ สมกับเป็ นศิษย์สำนักเซียน แค่มองก็รู้ว่ำเป็ นมังกรในหมู่มนุษย์ อำยุยังน้อยก็บรรลุขั้นแก่นทองคำ พรสวรรค์น่ำสะพรึงจริงๆ
ผู้ปกครองแคว้นมองออกว่ำทั้งสำมอยู่ในขั้นแก่นทองคำช่วงต้น จำกจดหมำยตอบรับของสำนักเซียน ทั้งสำมคนนี้อำยุยังไม่ถึงสิบแปดปี แก่นทองคำในวัยสิบแปด และเป็ นแก่นทองคำระดับหนึ่งด้วย ควำมเร็วในกำรบำเพ็ญเช่นนี้แทบไม่เคยมีในประวัติศำสตร์ คงเป็ นผู้มีบทบำทสำคัญในกำรแย่งชิงยุคทองที่กำลังจะมำถึงแน่
“คำรวะท่ำนผู้ปกครองแคว้น หญิงน้อยหลำนถิงจำกสำนักวังเซียนเยว่กุย” หลำนถิงร่ำงบำงเบำ สวมชุดขำวดั่งบิน ดวงตำใสกระจ่ำงดุจดวงดำว ชำยกระโปรงพลิ้วไหวตำมกำรเคลื่อนไหว
“ข้ำน้อยไป๋ หมิงจำกสำนักธำตุทั้งห้ำ” ไป๋ หมิงยังคงสีหน้ำเย็นชำเช่นเคย
“เยี่ยนเทียนจื้อจำกสำนักเจิ้นยู่” เยี่ยนเทียนจื้อพูดสั้น
