ดดมาขวางหน้าฝ่อองเหอเอง พลังกระบี่คมกริบและหนักหน่วง กระแทกใส่พิณโบราณ คลื่นพลังกระทบอวัยวะภายในของฝ่อองเหอ ฝ่อองเหอกอดพิณโบราณกระเด็นออกนอกเวที
ผู้บำเพ็ญใต้เวทีเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์จนหนังศีรษะชา
“พวกเจ้าเห็นกระบวนท่าเมื่อครู่หรือไม่ เป็ นพลังกระบี่หรือ นี่เป็ นครั้งแรกที่ข้าเห็นพลังกระบี่!”
“ตบเดียวก็กวาดคลื่นเสียงกระจาย กระบวนท่าเดียวก็เอาชนะฝ่อองเหอ ลู่หยางคนนี้แข็งแกร่งจริงๆ!”
“เขาอยู่ระดับไหนกันแน่?!”
หลานถิงบนที่นั่งกรรมการนิ่งเงียบไปนาน
ตอนที่นางรับคำขอร้องจากผู้ปกครองแคว้น ยังคิดว่าเรื่องนี้ง่าย แค่การต่อสู้เล็กๆ น้อยๆ ของขั้นสร้างฐาน การให้คะแนนข้อดีข้อเสียไม่ยาก ภาพตรงหน้านี้เป็ นสิ่งที่นางคาดไม่ถึง
จะพูดอย่างไรดี ชมว่าลู่หยางใช้พลังยุทธ์ขั้นแก่นทองคำเอาชนะตัวเต็งฝ่อองเหอ? พูดไม่ออกเลย หรือจะชมว่าการโจมตีด้วยคลื่นเสียงของฝ่อองเหอแสดงให้เห็นพรสวรรค์ด้านดนตรีของเขา อนาคตต้องเป็ นผู้ยิ่งใหญ่แน่ แต่คลื่นเสียงที่ดูน่ากลัวถูกลู่หยางตบกระจายด้วยมือเดียวนะ
นางหันไปมองไป๋ หมิงและเหยียนเทียนจื้อ ไป๋ หมิงเงียบ ทำเหมือนตาบอดชั่วคราว มองไม่เห็นสถานการณ์บนเวทีประลอง เหยียนเทียนจื้ออ้าปาก ค่อยๆ เปล่งคำว่า “ดี” ออกมา
ดี? ดีอะไร ชมว่าพลังกระบี่นั้นของลู่หยางใช้ได้อย่างแยบยล ทั้งไม่ทำร้ายฝ่อองเหอ แต่ก็ทำให้ฝ่อองเหอกระเด็นออกนอกสนาม ควบคุมพลังได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ขณะท
