ี่หลานถิงกำลังสงสัย ก็ได้ยินเหยียนเทียนจื้อเปล่งคำอีกสามคำ “…ไม่รู้จักอาย”
หลานถิง: “…”
ดูท่าจะหวังพึ่งสองคนนี้ไม่ได้แล้ว นางถอนหายใจยาว ค้นหาคำพูดอย่างละเอียดให้คะแนนว่า
“การโจมตีด้วยคลื่นเสียงของผู้เข้าแข่งขันฝ่อองเหอเมื่อครู่ถือว่าเหนือความคาดหมาย สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็ นอัจฉริยะด้านดนตรี ตัวเต็งคนอื่นแม้จะป้องกันได้ ก็คงจะเสียพลังมาก ตกอยู่ในสภาพอ่อนล้า”
“น่าเสียดายที่ครั้งนี้ฝ่อองเหอต้องเจอกับผู้เข้าแข่งขันลู่หยาง ลู่หยางเป็ นผู้ฝึกกระบี่ หมกมุ่นในวิถีกระบี่ ไม่สนใจสิ่งอื่น มุ่งแสวงหาวิชากระบี่ขั้นสูงสุด พลังกระบี่ที่มองไม่เห็นของเขาครั้งนี้ลึกซึ้งกว้างใหญ่ แสดงให้เห็นความสำเร็จของเขาในวิถีกระบี่!”
“แน่นอน สิ่งที่กล่าวมาไม่ใช่ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ผู้เข้าแข่งขันลู่หยางชนะ ปัจจัยสำคัญที่สุดคือ ผู้เข้าแข่งขันลู่หยางอยู่ในขั้นแก่นทองคำ”
