างไม่ใส่ใจ ท่าทีที่แสดงออกทำให้พ่อค้าเล็กคาดเดาไม่ถูก
พ่อค้าเล็กอยู่ในสถานการณ์จึงไม่เข้าใจ แต่เมิ่งจิ่งโจวมองออกแล้ว ลู่หยางปูทางมามากมาย จุดประสงค์คือกระบี่บินเล่มนี้
กระบี่บินพังขนาดนี้ หรือว่าซ่อนความลับอะไรไว้?
“กระบี่บินเล่มนี้เนื้อแข็งแกร่ง ผ่านร้อยปีไม่เสื่อมสลาย แม้จะไม่ถึงขั้นเป็นอาวุธของผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิด แต่แน่นอนว่าเป็นหนึ่งในวัตถุวิเศษที่ใช้ในการต่อสู้ระยะประชิด ผ่านสงครามใหญ่มา ซ่อมแซมกลับขาดทุน จึงถูกวางไว้ในแดนลับ!” พ่อค้าเล็กพูดอย่างมั่นใจ ราวกับเห็นผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิดใช้กระบี่บินฆ่าศัตรูกับตา
ลู่หยางไม่เชื่อคำโกหกของพ่อค้าเล็ก แต่เขานึกถึงปัญหาอื่น
ทำไมกระบี่เซียนถึงพังยับเยิน แม้ผ่านหลายแสนปีก็ไม่ควรเป็นแบบนี้ เว้นแต่ว่าผ่านสงครามใหญ่จริงๆ กระบี่เซียนหัก!
ศัตรูเป็นใคร?
“พอเถอะ พูดหลอกคนอื่นก็แล้วไป อย่าคิดว่าข้ามองไม่ออก กระบี่บินเล่มนี้คุณภาพน่าเป็นห่วง ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำใช้ยังลำบาก คงเป็นกระบี่ประจำตัวของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐาน”
แม้พ่อค้าเล็กจะไม่รู้ที่มาของกระบี่บิน แต่ก็ไม่อาจปล่อยให้ลู่หยางสรุปเอง
“นี่แน่นอนว่าเป็นกระบี่ประจำตัวตอนขั้นแก่นทองคำของเจ้าของแดนลับ เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ตอนขั้นสร้างฐาน!”
ลู่หยางแสดงท่าทางเบื่อหน่ายไม่อยากเถียง “สามพันหยกวิเศษ กระบี่พังขนาดนี้ ข้าซื้อกลับไปยังต้องซ่อมแซม”
“อย่างน้อยสองหมื่น!”
“พวกเราไป” ลู่หยางลุกข