ึ้นเดินจากไปทันที
“เอ๊ะ รอก่อน ราคายังต่อรองได้ หนึ่งหมื่นแปดพันหยกวิเศษ!”
ลู่หยางพูดเย็นชา “ห้าพันหยกวิเศษ”
พ่อค้าเล็กกัดฟัน เขาตั้งแผงที่อื่น ทุกคนรังเกียจกระบี่พังเกินไป ไม่มีใครซื้อ คราวนี้ในงานมหกรรมแคว้นชิงอุตส่าห์มีคนซื้อ พลาดครั้งนี้ไม่รู้ว่าครั้งหน้าต้องรอถึงเมื่อไหร่ “ห้าพันก็ห้าพัน ถือว่าผูกมิตรกัน!”
เห็นลู่หยางได้กระบี่บินสมใจ เมิ่งจิ่งโจวส่งเสียงถามอย่างสงสัย “กระบี่บินเล่มนี้มีที่มาอย่างไร?”
“เป็นกระบี่บินที่เซียนยุคโบราณเคยใช้”
เมิ่งจิ่งโจวสูดหายใจเฮือก มองลู่หยางอย่างอิจฉา เจอของถูกใหญ่แล้ว!
แต่เดิมลู่หยางยังอยากถามอ้อมๆ สอบถามพ่อค้าเล็กว่าได้กระบี่บินมาจากไหน แต่พ่อค้าเล็กเพิ่งอ้าปากก็บอกว่าได้มาจากแดนลับที่ผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิดสร้าง ก็รู้ว่าถามไม่ได้อะไรแล้ว
เพื่อขึ้นราคา พ่อค้าจะพยายามแต่งเรื่องที่มาของสินค้าให้มากที่สุด นั่นหมายความว่ากระบี่บินเล่มนี้อย่างมากก็ได้มาจากแดนลับของผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิด
คงเป็นผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิดคนไหนบังเอิญเก็บได้ ไม่อาจสืบย้อนที่มาแล้ว
ลู่หยางพิจารณาครู่หนึ่ง กระบี่บินพัง แต่ไม่มีคราบเลือดและรอยบิ่น หน้าตัดหยาบ เหมือนถูกคนใช้กำลังหักอย่างเดียว
สัญชาตญาณของรากฐานกระบี่บอกเขาว่า แต่ก่อนนี้แน่นอนว่าเป็นกระบี่วิเศษชั้นยอด
“เซียนฉี่หลินเป็นผู้ฝึกกระบี่หรือ?”
เซียนอมตะส่ายหน้า “ไม่ใช่นะ เซียนฉี่หลินไม่ใช้กระบี่ ไปๆๆ ดูว่า
