หญ่ก้าวลงจากเรือเหาะ สายตาโลภโมโทสันของทุกคนจับจ้องไปที่กองสมบัติวิเศษตาเป็นมัน
ส่วนเย่หนานที่เป็นเจ้าของสมบัตินั้น ถูกมองข้ามไปราวกับอากาศธาตุ
ไอ้หนู เห็นแก่ที่เจ้าอุตส่าห์รวบรวมของมาให้ ข้าจะละเว้นชีวิตเจ้า รีบไสหัวไปซะ เทียนหลินปรายตามองเย่หนานด้วยสายตาดูแคลน
เหมียวอินหน้าเปลี่ยนสีทันที นางก้าวออกมาขวางหน้าเย่หนานไว้
พวกท่านคิดจะทำอะไร ของสิ่งนี้มีเจ้าของ และข้าได้ตกลงซื้อขายกับเขาแล้ว พวกท่านมาช้าไป
มาช้า ฮ่าๆๆ เหมียวอิน ข้ารู้ว่าตระกูลเจ้ามีเบื้องหลังที่แข็งแกร่ง แต่เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าจะกลืนกินสมบัติกองนี้ได้เพียงลำพัง เทียนหลินแสยะยิ้มเยาะเย้ย
แม้จะเกรงใจขุมกำลังเบื้องหลังของเหมียวอิน แต่ผลประโยชน์มหาศาลตรงหน้า มันคุ้มค่าที่จะเสี่ยง อีกอย่าง เขาคือรัชทายาทแห่งราชวงศ์เทียนฉี่ จะยอมเสียหน้าต่อหน้าธารกำนัลได้อย่างไร
ถึงอย่างนั้น การซื้อขายก็ต้องมีความยุติธรรม เขาตกลงขายให้ข้าแล้ว พวกท่านไม่มีสิทธิ์มาแย่งชิง เหมียวอินยังคงยืนกราน แม้จะรู้ว่าเหตุผลของนางฟังดูอ่อนในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก
และเป็นไปตามคาด คนจากตระกูลอื่นๆ ต่างมองเย่หนานด้วยสายตาเหยียดหยาม
หากไม่ใช่เพราะเกรงใจเหมียวอิน ป่านนี้พวกเขาคงร
