ทุกอย่าง อาจารย์จะมอบตำแหน่งเจ้าสำนักให้เจ้า!”
“ข้าถามอาจารย์ว่าทำไม อาจารย์บอกว่าข้าใจร้อน สายตาสั้น เจ้าต่างหากที่เหมาะสมที่สุดที่จะรับการถ่ายทอดวิชาจากท่าน!”
“ข้าโกรธจนควบคุมไม่อยู่ ความพยายามของข้าตลอดหลายปีนี้ ในสายตาเขาล้วนเป็นแค่ความใจร้อนหรือ! ด้วยความโกรธ ข้าจึงฆ่าเขา บังเอิญน้องเล็กเห็นเหตุการณ์นี้เข้า นางตกใจร้องโวยวาย ดึงความสนใจคนอื่น เพื่อปิดปาก ข้าจึงต้องฆ่าพวกเขา!”
“น้องน้อย เจ้ารู้ความจริงทั้งหมดแล้ว เจ้าก็ต้องตายด้วย! วรยุทธ์เจ้าสู้ข้าไม่ได้ ยอมจำนนเสียเถอะ!”
หมอกสีทองลอยวนรอบร่างน้องชาย พลังที่แผ่ออกมาสามารถต่อกรกับพี่ชายได้
พี่ชายตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน “เป็นไปไม่ได้ เจ้าควรมีวรยุทธ์แค่ขั้นแก่นทองคำต้นเท่านั้น ทำไมถึงเท่าเทียมกับข้าที่อยู่ขั้นแก่นทองคำปลาย!”
น้องชายสีหน้าเย็นชา นึกถึงภาพศพเกลื่อนกลาดที่เขาพบในสำนัก นึกถึงอาจารย์ที่ถ่ายทอดพลังทั้งหมดให้เขาก่อนสิ้นใจ นึกถึงน้องเล็กที่หมดลมหายใจในอ้อมกอดของเขา ต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดนี้ต้องตาย!
พี่ชายพลันเข้าใจ สีหน้าคลุ้มคลั่ง “ข้ารู้แล้ว! เจ้าแก่นั่นถ่ายทอดวรยุทธ์ทั้งหมดให้เจ้า! ข้ารู้อยู่แล้วว่ามันลำเอียงรักเจ้า!”
น้องชายได้รับการถ่ายทอดวิชาจากสำนัก ถือวัตถุวิเศษสองชิ้น เขาสะบัดกรรไกรในมือ กรรไกรเปลี่ยนเป็นมังกรน้ำสีทองสองตัว แยกเขี้ยวอ้าปากพุ่งเข้าใส่พี่ชาย หลังพี่ชายแผ่กรงเล็บผียักษ์ออกมา ปราบมังกรน้ำสีทองทั้งสอง
