ั้งแต่ขั้นแก่นทองคำขึ้นไป ถ้าพวกเราใช้วิชาลวงตา ให้พวกเขาได้เห็นการต่อสู้ของผู้บำเพ็ญ พวกเขาต้องยินดีแน่นอน!”
“แน่นอน ข้าไม่ได้ทำการกุศล นี่ต้องเก็บค่าใช้จ่าย” นางยังหวังจะใช้วิธีนี้หาเงินเลย
“ตอนนี้ข้ากำลังพิจารณาว่า เริ่มต้นด้วยการต่อสู้เลย ไม่มีเหตุผลก่อนหลัง จะดูรีบร้อนเกินไปไหม ควรจะเพิ่มเรื่องราวบ้างหรือไม่?”
ทั้งสองมาถึงหน้าถ้ำพักของเถาเหยาเยี่ยบนยอดเขาอู่เฉิน เถาเหยาเยี่ยดูตื่นเต้นผิดปกติ “ข้าจะสาธิตให้เจ้าดูสักรอบ เจ้าอย่าต่อต้าน”
“ได้”
เถาเหยาเยี่ยกางร่มกระดาษสีแดง ใช้ร่มกระดาษสีแดงบังร่าง โบกเบาๆ สองครั้งตรงหน้าลู่หยาง ลู่หยางก็รู้สึกมึนงง พอได้สติก็พบว่าตนอยู่ท่ามกลางขุนเขาที่ทอดยาวไม่สิ้นสุด
เขารู้สึกบางอย่าง เงยหน้ามอง พบว่ามีร่างสองร่างยืนอยู่กลางอากาศ ทั้งสองสวมชุดคล้ายกัน ดูเหมือนจะเป็นพี่น้องร่วมสำนัก
คนหนึ่งร้องไห้ เสียงสั่นเครือ “พี่ บอกข้ามา ทำไมต้องฆ่าอาจารย์ ฆ่าน้องเล็กที่เจ้ารักที่สุด ฆ่าพี่น้องร่วมสำนักคนอื่น ทำไม!”
อีกคนหัวเราะลั่น ร่างมีควันดำน่าขนลุกลอยออกมา “ฮ่าๆๆ ทำไมหรือ? งั้นเจ้าไปถามอาจารย์สิ! ถามตัวเจ้าเองสิ!”
“ข้าหรือ?” น้องชายตกใจ ไม่เข้าใจความหมาย
“ข้าเข้าสำนักก่อนใคร ทุ่มเทฝึกฝนทุกวัน เพื่อวันหนึ่งจะได้รับการถ่ายทอดวิชาจากอาจารย์ แม้ภายหลังจะมีน้องชายน้องสาวเข้ามา ข้าก็ไม่ได้ใส่ใจ พรสวรรค์ของพวกเขาล้วนสู้ข้าไม่ได้!”
“แต่จนกระทั่งเจ้ามาถึง ทำลาย
