สร้างแก่นคือการต่อสู้กับเถาเหยาเยี่ย ครั้งนั้นแก่นทองอมตะแนะนำให้เขาใช้หมัดอรหันต์สกุลลู่
เซียนอมตะยักไหล่ “นี่ไม่ใช่ความผิดของข้า นึกถึงตอนก่อน ข้าได้รับความช่วยเหลือจากแก่นทองอมตะ ขั้นสร้างฐาน ขั้นแก่นทองคำ ต่อสู้ได้สบาย รวมถึงเซียนอิงเทียน ไม่มีใครเอาชนะข้าได้”
“ไม่เหมือนเจ้า เจอแต่ขั้นรวมร่าง ไม่ก็พี่น้องร่วมสำนักของเจ้า”
ลู่หยางรู้สึกว่าการอยู่ในสำนักใหญ่ระดับสุดยอดก็ไม่ได้ดีไปเสียทั้งหมด
ถ้าอยู่ในสำนักธรรมดา พี่น้องร่วมสำนักอาศัยอำนาจรังแก เยาะเย้ยว่าลู่หยางไม่มีพื้นเพ ชาติกำเนิดไม่ดี ลู่หยางก็จะได้ต่อหน้าธารกำนัล ใช้วรยุทธ์ขั้นแก่นทองคำต้น เอาชนะพี่น้องร่วมสำนักขั้นแก่นทองคำปลาย สร้างความตื่นตระหนกให้ผู้อาวุโสและเจ้าสำนัก ออกหน้าจะให้ลู่หยางเป็นศิษย์แกนหลัก
แต่ในสำนักเวิ่นเต๋า เรื่องแบบนี้เป็นไปไม่ได้
มีเรื่องหนึ่งที่เซียนอมตะไม่ได้บอกลู่หยาง เมื่อครู่เป็นแก่นทองอมตะที่สร้างความมั่นใจให้เขา ทำให้เขาคิดว่าตนสามารถเอาชนะหุ่นกลได้ แต่แก่นทองอมตะก็เตือนเขา เตือนว่าเขาสู้หุ่นกลไม่ได้ ผลบวกลบหักล้างกัน
“ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” เซียนอมตะพึมพำ
หุ่นกลเห็นลู่หยางไม่รับคำท้า จึงโจมตีก่อน ลู่หยางหันหลังวิ่งหนีทันที
รู้อยู่แล้วว่าสู้ไม่ได้ มีแต่คนโง่ถึงจะสู้กับเจ้า
ไม่รู้ว่าหุ่นกลอยู่ระดับไหน ความเร็วพอดีเร็วกว่าลู่หยางนิดหน่อย ลู่หยางวิ่งสุดชีวิตก็ยังหนีหุ่นกลไม่พ้น
ตอนที่ลู่หยางกำลังจะ
