เพิ่งสร้างแก่น ยังใช้วิชานี้ไม่ได้”
“อธิบายให้ฟังหน่อย?” ลู่หยางไม่คิดว่าการงอกใหม่จะเชื่อมโยงกับเรื่องล้ำลึกอย่าง “สายใยโชคชะตา” ได้
หลี่หาวเหรินอธิบาย “พวกเจ้าลองคิดดู การงอกใหม่ แขนขาดไปก็งอกใหม่ได้ใช่ไหม?”
“ใช่” ลู่หยางพยักหน้า
“ขาขาดไปก็งอกใหม่ได้ใช่ไหม?”
“ใช่” เมิ่งจิ่งโจวพยักหน้า
“ลำตัวและอวัยวะภายในก็งอกใหม่ได้ใช่ไหม?”
“ใช่” ชิ่นเหยียนเหยียนพยักหน้า
“หัวถูกตัดไปก็งอกใหม่ได้ใช่ไหม?”
“ใช่” ผู้อาวุโสที่ห้าพยักหน้า
หลี่หาวเหรินยิ้มบางๆ ถามว่า “หัว ลำตัว แขนขา ทั้งหมดงอกใหม่ นั่นไม่เท่ากับว่าข้าเปลี่ยนร่างกายทั้งหมดแล้วหรือ?”
“ข้ายังเป็นข้าคนเดิมหรือไม่?”
“!!!”
“เปลี่ยนร่างกายใหม่ทั้งหมด ข้าไม่ใช่ข้าคนเดิมแล้ว สายใยโชคชะตาจะตามหาข้าเจอได้อย่างไร?”
ลู่หยางคิดในใจว่าสมแล้วที่เป็นคนที่ขึ้นเป็นประมุขลัทธิจิ่วอิ่วได้ ช่างเป็นคนใจกล้า วิธีนี้ใครจะคิดออก?
“แต่นี่ก็เกี่ยวข้องกับสายใยโชคชะตา ข้ายังไม่มั่นคงในระดับพลัง รอให้ระดับพลังมั่นคงแล้ว บางทีข้าก็อาจทำได้เหมือนกัน”
หลี่หาวเหรินรู้สึกว่าแก่นทองคำของตนดีมาก ไม่เพียงช่วยในการต่อสู้ ยังตัดขาดสายใยโชคชะตาได้ สมกับชื่อ “กลับชาติมาเกิด”
ระหว่างพูดคุย กระสวยเหาะก็กลับถึงสำนักเวิ่นเต๋า ผู้อาวุโสที่ห้าจับหลี่หาวเหรินไปพบผู้อาวุโสคนอื่นและหยุนจือ ให้พวกเขาดูว่าการสร้างแก่นของหลี่หาวเหรินมีปัญหาหรือไม่
“น้องลู่ น้องเมิ่ง พี่ไต้ปู้ฟานตามหาพวกเจ
