นดินอย่างเดียวหรือ?”
ลู่หยางถามด้วยความหวังริบหรี่
“แน่นอนว่าไม่ใช่”
“จริงหรือ?”
ลู่หยางดีใจ รู้สึกว่าท่านเซียนยังน่าเชื่อถืออยู่
“เจ้าลองกินดินดูสิ รับรองว่าแห้งฝืดคอ กลืนยาก ดื่มน้ำก็กลายเป็นโคลน ก็กลืนยากเหมือนกัน ติดคอ”
“ตรงนี้ต้องใช้ ‘กลืนฟ้า’ หลังจากกินดิน ใช้พลังวิเศษเป็นน้ำ กลืนพลังวิเศษรอบตัว แล้วชะดินลงไป กลืนเข้าไปได้ทีเดียว!”
“…แสดงว่าเป็นท่าผสมสินะ?”
“พูดอะไรของเจ้า ผู้คิดค้นเป็นอัจฉริยะของตระกูลเทาเที่ย คิดท่าไม้ตายให้สมบูรณ์แบบก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรือ?”
“แน่นอน กลืนฟ้าก็ใช้แยกได้ ก็คือการดูดซับพลังวิเศษ”
“ข้าลองดู”
ลู่หยางท่องคาถาในใจ อ้าปาก พลังวิเศษมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าปาก เข้าสู่แขนขาและร่างกาย
“ขอกๆ”
รู้สึกเหมือนสำลัก ลู่หยางรู้สึกว่าหายใจไม่ออก ร่างกายสั่งปิดปากโดยอัตโนมัติ ไอออกมา
“เจ้าดูดซับพลังวิเศษเร็วเกินไป ระดับของเจ้าตอนนี้ ยังดูดซับเร็วขนาดนี้ไม่ได้”
ลู่หยางได้ยินดังนั้น เดินพลังวิชายุทธ์ ระงับพลังวิเศษในร่าง อ้าปาก ตั้งใจชะลอความเร็วในการดูดซับพลังวิเศษ
พลังวิเศษราวกับน้ำค้างจากสวรรค์ หวานชื่น ย่อยผ่านกระเพาะ กระจายไปทั่วร่าง สบายสุดๆ
“สบายจริงๆ~”
ลู่หยางอุทานออกมา
“เดี๋ยวก่อน พูดแบบนี้ ความรู้สึกตอนดูดซับพลังวิเศษ ทำไมเหมือนกับใช้แท่นรวมพลังไปซะทุกอย่าง?”
“เจ้าทายถูก แท่นรวมพลังของมนุษย์พวกเราแรกเริ่มก็สร้างขึ้นจากวิชานี้”
เซียนอมตะเผยความลับยุคโบราณอ