ทรัพย์สินที่ลัทธิจิ่วอิ่วสะสมมาหมื่นปีถูกสำนักเวิ่นเต๋าที่อายุหนึ่งแสนปีหลอกเอาไปจนหมด ประมุขถึงกับเสียชีวิต นับว่าสูญเสียทั้งคนทั้งทรัพย์
ลัทธิจิ่วอิ่วยังตกต่ำมาตลอดเก้าร้อยปีหลังจากนั้น
ปลาใหญ่กินปลาเล็ก บางทีนี่อาจจะเป็นความโหดร้ายของโลกการบำเพ็ญ… บ้าบออะไร
ลู่หยางพูดบทบรรยายได้ครึ่งเดียว ตัวเองยังพูดต่อไม่ได้
โลกการบำเพ็ญที่โหดร้ายไม่ควรจะเป็นการปล้นชิงด้วยกำลังหรือ ทำไมมาถึงตรงนี้กลับกลายเป็นแผนการหลอกลวงทางการเงิน บอกว่าถือพลังเป็นใหญ่ไม่ใช่หรือ?
คดีปริศนาพันปีของลัทธิจิ่วอิ่วถูกเปิดโปงในวันนี้ หลี่หาวเหรินถึงกับไม่รู้จะพูดอะไรดี
แม้ว่าประมุขคนก่อนหน้าจะไม่เกี่ยวกับเขา ประมุขคนก่อนชิ่นห่าวเหรินก็ไม่ค่อยเกี่ยวกับเขา แต่เขารู้สึกว่าตัวเองควรจะแสดงท่าทีอะไรสักอย่างไหม?
เขาเริ่มปรบมือ
ลัทธิจิ่วอิ่วสมควรถูกทุกคนประณาม หลอกได้ดีมาก!
ผู้อาวุโสที่ห้ากระแอมสองที
“สรุปแล้ว เรื่องที่พวกเจ้าเชิญข้าเป็นผู้พิทักษ์ลัทธิสวรรค์ ข้าตกลง”
“ตามที่พวกเจ้าว่า ฐานที่มั่นภายนอกของลัทธิสวรรค์อยู่ที่ร้านปิ้งย่างในมณฑลเหยียนเจียง พวกเราจะออกเดินทางเมื่อไหร่?”
“วิกาลยาวนานฝันยุ่งเหยิง ไม่สู้พรุ่งนี้ออกเดินทางเลย?”
ลู่หยางเสนอ
“ดี”
“อ้อใช่ ขอให้ผู้อาวุโสปลอมตัวด้วย ถ้าบังเอิญถูกคนของลัทธิจิ่วอิ่วจำได้ก็ไม่ดี”
ลู่หยางเตือน ก่อนหน้านี้พวกเขาเจอกับคนของลัทธิจิ่วอิ่ว ล้วนใช้ชื่อปลอมและหน้าปลอม
“เรื่องง่าย แม
