นเท่าไร
นางคิดว่าแม้จะห่างจากอัจฉริยะระดับยอด ก็คงไม่ห่างมากนัก
ตอนนี้พอดูแล้ว นี่มันจะเรียนรู้ได้เรอะ
น่าแปลกที่พ่อคนก่อนมีรากฐานไฟที่บริสุทธิ์ที่สุด ก็ได้แค่อันดับห้าในรุ่นเดียวกัน
สี่อันดับแรกเข้ายากจริงๆ
แถมอันดับหนึ่งใช้หมัดอรหันต์ทำให้คนร่วงผม อันดับสองใช้หมัดสาปโสดทำให้คนโสดตลอดชีวิต
สองคนนี้อยู่สำนักเวิ่นเต๋าหรือวัดเสวียนคงกันแน่?
เซียนอมตะเห็นวิชาหมัดของเมิ่งจิ่งโจวแล้วอุทาน
“ที่แท้นี่คือ ‘แต่ละยุคล้วนมีคนมีความสามารถ ต่างโดดเด่นในช่วงเวลาของตน’”
ลู่หยางขมวดคิ้ว ทาหน้าลำบากใจ บทกวีอ่านแบบนี้ แต่รู้สึกว่าใช้ในที่นี้จะไม่ถูกต้องนัก
“วิชาหมัดแบบนี้ไม่มีข้อจำกัดหรือ?” เถาเหยาเยี่ยสงสัย
แก่นทองคำปู่ย่าตายายของหม่านกู่ยังอยู่ในขอบเขตที่สมเหตุสมผล
วิชาหมัดของเมิ่งจิ่งโจวจะไม่สนใจระดับพลังเลยหรือ? แบบนี้ใครเจอใครก็ต้องวิ่งหนีสิ?
ศิษย์พี่ใหญ่จ้องเมิ่งจิ่งโจวที่ภูมิใจในตัวเองบนเวทีประลองครู่หนึ่ง ส่ายหน้าเบาๆ อธิบายให้ทุกคนฟัง
“ไม่ได้เกินจริงอย่างที่พวกเจ้าคิดหรอก”
“เมิ่งจิ่งโจวอยู่ขั้นแก่นทองคำ ดังนั้นวิชาหมัดของเขาจึงใช้ได้กับผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองคำและต่ำกว่าเท่านั้น”
“และต้องระวังการย้อนกลับด้วย”
“การย้อนกลับ?”
“ใช่ ยกตัวอย่างหลี่หาวเหริน คู่หมั้นของหลี่หาวเหรินคือซูอี้เหริน”
“ซูอี้เหรินเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นรวมร่าง พรหมลิขิตของหลี่หาวเหรินก็คือซูอี้เหริน”
“พรหมลิขิตเช่นนี้ไม่ใช่วิธ
