ีธรรมดาจะตัดขาดได้”
“ถ้าเมิ่งจิ่งโจวใช้หมัดสาปโสดกับหลี่หาวเหริน ก็จะถูกพรหมลิขิตของหลี่หาวเหรินย้อนกลับ”
“แล้วเมิ่งจิ่งโจวถูกย้อนกลับจะเป็นอย่างไร?” ลู่หยางสงสัย
ศิษย์พี่ใหญ่คำนวณดูแล้วกล่าว “อาจจะทำให้ในช่วงเวลาหนึ่ง เขาสูญเสียสายใยโชคชะตากับสตรี”
“แสดงออกคือในช่วงเวลานั้น เขาไม่สามารถติดต่อกับสตรีใดได้”
“เขาจะถูกโชคชะตาพาให้ห่างจากสตรี หรืออาจจะด้วยเหตุบังเอิญ สตรีห่างจากเขา”
หมัดสาปโสดฟังดูมีข้อจำกัดมาก มีความเสี่ยงที่จะถูกย้อนกลับ
แต่คิดดีๆ ใครจะเหมือนหลี่หาวเหริน อายุยังน้อยก็มีคู่หมั้นขั้นรวมร่างแล้ว
หลี่หาวเหรินที่อยู่ข้างๆ ฟังแล้วงงๆ “จุดอ่อนที่สุดของวิชาหมัดศิษย์พี่เมิ่งไม่ใช่หลังใช้แล้วจะถูกไล่ฆ่าหรอกหรือ?”
ลู่หยาง: “…”
ลู่หยางคิดดูก็ถูก วิชาหมัดของเมิ่งจิ่งโจวไม่สามารถฆ่าคนได้
คนที่ถูกวิชาหมัดนี้ บอกว่าจะไม่เลิกรากับเมิ่งจิ่งโจวจนกว่าจะตายก็ยังน้อยไป
“เมื่อครู่ศิษย์พี่เมิ่งบอกว่าวิชาหมัดของเขามาจากแก่นทองคำ แต่ไม่เคยได้ยินว่าแก่นทองคำโสดมีวิชาหมัดแบบนี้นี่?”
หลี่หาวเหรินสงสัย เขาอ่านบทความเกี่ยวกับการสร้างแก่นมามาก
ลู่หยางชี้ให้เห็นข้อบกพร่องในความคิด “เจ้าเข้าใจผิดไปเรื่องหนึ่ง”
“เมิ่งจิ่งโจวไม่ได้สร้างแก่นทองคำโสดหนึ่งเม็ด แต่เป็นสองเม็ดที่ไม่เคยมีในประวัติศาสตร์”
หลี่หาวเหริน: “???”
ลู่หยางพูดต่อ “ที่ผู้อาวุโสในอดีตไม่เคยเข้าใจวิชาหมัดชุดนี้ แสดงว่าความโสดของพวกเขาไม
