ียงดังในสมองระเบิดออก
เมิ่งจิ่งโจวส่ายศีรษะ รู้สึกว่าโลกชัดเจนกว่าเดิม
“เมื่อครู่บรรลุธรรม เข้าใจวิชาหมัดชุดหนึ่ง?”
เมิ่งจิ่งโจวกำหมัด รู้สึกไม่อยากเชื่อ
เขาเคยได้ยินว่าสภาวะบรรลุธรรมนั้นพบได้ยาก ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ทั้งชีวิตอาจไม่ได้พบสักครั้ง
เขาเพิ่งขั้นแก่นทองคำก็บรรลุธรรมแล้ว?
และจากประสบการณ์เมื่อครู่ แก่นทองคำโสดสองเม็ดกำลังช่วยให้เขาบรรลุธรรม?
“ข้ารู้แล้วว่าแก่นทองคำโสดของข้าไม่มีใครเทียบ!”
เมิ่งจิ่งโจวทบทวนวิชาหมัดที่เพิ่งเข้าใจในความคิด สีหน้าประหลาด
“วิชาหมัดแบบนี้ดูเหมือน…”
“หยุดก่อน!” เมิ่งจิ่งโจวยื่นมือ ห้ามหม่านกู่ที่กำลังโจมตี
“ข้าเพิ่งเข้าใจวิชาหมัดชุดหนึ่ง บรรพบุรุษชนเผ่าป่าเถื่อนทั้งหลาย”
“หากพวกท่านยืนกรานจะต่อสู้ ก็อย่าโทษที่ข้าต้องใช้วิชาหมัดชุดนี้!”
หม่านกู่ชะงักอยู่กับที่ ดูเหมือนอยากฟังว่าเมิ่งจิ่งโจวจะพูดอะไรต่อ
“วิชาหมัดที่ข้าเข้าใจเกี่ยวข้องกับสายใยโชคชะตา พลังสาป และความแค้นของสายโสดของข้า!”
“ใครก็ตามที่ถูกหมัดของข้า ชาตินี้จะเหมือนข้า โสดตลอดกาล นี่คือคำสาปแห่งโชคชะตา!”
“ข้าขอตั้งชื่อว่าหมัดสาปโสด!”
“นี่น่าจะเป็นวิชาหมัดติดตัวของแก่นทองคำโสดคู่!”
“หากท่านยินดีให้หม่านกู่โดนหมัดนี้ ก็เชิญโจมตีข้าต่อได้เลย!”
บรรพบุรุษชนเผ่าป่าเถื่อนยุคโบราณรีบควบคุมร่างหม่านกู่ กระโดดลงจากเวทีประลองยอมแพ้
สัญชาตญาณบอกพวกเขาว่าสิ่งที่เมิ่งจิ่งโจวพูดเป็นความจริง!
