วไม่ใช่แค่หม่านกู่คนเดียว แต่เป็นชนเผ่าป่าเถื่อนยุคโบราณทั้งเผ่า?”
ลู่หยางรู้สึกว่าเมิ่งจิ่งโจวยากจะชนะรอบนี้แล้ว
ชนเผ่าป่าเถื่อนยุคโบราณนั้นเคยตามติดเซียนอมตะ สู้รบเป็นอาหารประจำวัน
ประสบการณ์การต่อสู้แต่ละคนล้วนมากมาย เมิ่งจิ่งโจวจะเป็นคู่ต่อสู้ได้อย่างไร?
บนเวทีประลอง เมิ่งจิ่งโจวถูกบีบถอยไปเรื่อยๆ ทั้งหมัดอรหันต์และหกท่าสั่นสะเทือนฟ้าล้วนใช้ไม่ได้ผล
ดวงตาของหม่านกู่ว่างเปล่า ถูกบรรพบุรุษชนเผ่าป่าเถื่อนยุคโบราณควบคุมอย่างสมบูรณ์
การต่อสู้อาศัยเพียงสัญชาตญาณ
พูดถึงความแข็งแกร่งของร่างกาย เมิ่งจิ่งโจวแข็งแกร่งกว่าหม่านกู่อยู่หนึ่งส่วน
แต่สู้ประสบการณ์อันมากมายของหม่านกู่ไม่ได้
บรรพบุรุษชนเผ่าป่าเถื่อนยุคโบราณรวมกันมีประสบการณ์การต่อสู้เป็นแสนปี เมิ่งจิ่งโจวเอาอะไรไปสู้
แม้หม่านกู่จะได้เปรียบ กดดันเมิ่งจิ่งโจวอยู่ แต่ก็ไม่อาจเอาชนะเมิ่งจิ่งโจวได้ในเร็วๆ นี้
“ท่าทางของเมิ่งจิ่งโจวดูไม่ค่อยปกตินะ?”
เมิ่งจิ่งโจวรู้สึกว่าตนเองตกอยู่ในสภาวะประหลาด
ในร่างกาย แก่นทองคำโสดสองเม็ดรับรู้ถึงแก่นทองคำของหม่านกู่ ราวกับถูกยั่วยุ หมุนอย่างควบคุมไม่ได้
เหมือนดวงอาทิตย์น้อยสองดวง ส่องให้ร่างกายอบอุ่น ร่างกายโปร่งใส
จุดพิเศษเปิดออก แต่ละจุดพิเศษล้วนดูดซับพลังวิเศษ
พร้อมกับแก่นทองคำสองเม็ดหมุน สมองของเมิ่งจิ่งโจวว่างเปล่า
ประสบการณ์ในอดีตทยอยเข้าสู่ความคิด
ประสบการณ์ในอดีตหดแน่นถึงขีดสุด จู่ๆ ก็มีเส
