คนไหนปลอม พยายามลองดูเรื่อยๆ ในใจท่านไม่มีข้อสรุป ดังนั้นเมื่อครู่จึงเป็นตัวจริงของข้าทั้งคู่”
“ทางเดียวที่จะชนะคือท่านต้องมั่นใจว่าคนนี้เป็นของจริง อีกคนเป็นของปลอม แล้วทุ่มโจมตีคนที่ท่านคิดว่าเป็นตัวจริงของข้า กลลวงถึงจะแตก”
“นี่คือแก่นทองคำของข้า แก่นทองคำจริงเท็จตามใจ”
“ศิษย์น้อง”
ลู่หยางเงยหน้า เพิ่งพบว่าศิษย์พี่ใหญ่ก็ดูการต่อสู้อยู่
ลู่หยางกระโดดลงจากเวทีประลอง ยืนอย่างเรียบร้อยต่อหน้าศิษย์พี่ใหญ่ บนใบหน้ามีรอยยิ้มประจบ “ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านกลับมาแล้ว”
ชิ่นเหยียนเหยียนประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่นางเห็นลู่หยางสงบเสงี่ยมเช่นนี้
