ในชั่วขณะนั้น ไต้ปู้ฟานอยากจะเลียนแบบเจ้าอาวาสวัดเสวียนคง ที่เคยปราบท่านเต๋าปู้อวี่ มาปราบลู่หยางเจ้าสัตว์นรกตัวนี้เสียบ้าง
ที่แท้เจ้าไปลัทธิอมตะไม่ใช่ไปเป็นสายลับ แต่ไปเรียนรู้งานมาน่ะสิ?!
“เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่ศิษย์พี่ไต้คิดนะ!”
เห็นไต้ปู้ฟานท่าทางจะระเบิดอารมณ์ ลู่หยางตกใจรีบบอกว่ามีความเข้าใจผิด
นี่เป็นศิษย์พี่ขั้นรวมร่างนะ แม้แต่แก่นเซียนอมตะยังแนะนำให้ลู่หยางฆ่าตัวตายทันทีเพื่อรักษาอัตราชนะ
ลู่หยางเลือกที่จะไม่สนใจคำแนะนำของยาเซียนอมตะ
“เอาละ เล่ามาซิว่าเป็นอย่างไร?” ไต้ปู้ฟานสั่งให้ทั้งสามเล่าความจริง
“เป็นอย่างนี้ขอรับ พวกเราพบผีสาวสามตนที่เมืองโบราณกุ้ยเจิน ที่จริงพวกนางถูกลัทธิจิ่วอิ่วใส่คำสั่งควบคุมวิญญาณไว้”
“พวกเราเพื่อให้ลัทธิจิ่วอิ่วเชื่อใจ ก็เลยแอบอ้างว่าพวกเราเป็นอัจฉริยะจากยุคโบราณ มาจากลัทธิสวรรค์ แถมยังบอกว่าพวกเราพบการกลับชาติมาเกิดของชิ่นห่าวเหริน…”
ไต้ปู้ฟาน: “…”
พวกเจ้าสองคนช่างแต่งเรื่องเก่งจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเขารู้จักนิสัยลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวดี เขาคงเชื่อไปแล้วว่ายุคโบราณมีลัทธิสวรรค์จริง และลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวคืออัจฉริยะยุคโบราณที่ฟื้นคืนชีพ กำลังจะสร้างลัทธิสวรรค์ขึ้นใหม่
เขาไม่นับหลี่หาวเหรินโดยอัตโนมัติ ด้วยความที่รู้จักหลี่หาวเหริน คงแค่ร่วมแสดงละครไปด้วยเท่านั้น
เขาเกือบจะเชื่อเลย ลัทธิจิ่วอิ่วก็คงต้องเชื่อแน่ๆ แม้เรื่องที่