คล้อยหลังเย่หนานจากไปได้เพียงไม่นาน
เงาร่างสองสายที่ดูมีพิรุธก็ปรากฏขึ้นบนยอดเขาทักษิณ
ท่านจอมหล่อเหลาขอรับ ไหนบอกว่าจะพาข้าน้อยไปที่ชอบที่ชอบ ไฉนจึงพาข้าน้อยกลับมาที่นี่อีกเล่า จอมมารเพลิงทมิฬเอ่ยถามพลางมองเจ้าตัวตลกด้วยสายตาว่างเปล่า
เจ้าตัวตลกที่หายหน้าไปพักหนึ่ง ดูเหมือนจะตัวสูงขึ้นไม่น้อย ไม่ใช่คนแคระแกร็นเหมือนแต่ก่อน บัดนี้ส่วนสูงของเขาดูใกล้เคียงคนปกติ แต่ชุดแต่งกายอันฉูดฉาดหลุดโลกและใบหน้าเปื้อนยิ้มพิลึกพิลั่นภายใต้หน้ากากนั้นยังคงเดิม
หากนำไปเทียบกับร่างกายอันกำยำล่ำสันของจอมมารเพลิงทมิฬแล้ว ก็ยังถือว่าคนละไซส์กันอยู่ดี
เจ้าตัวตลกไม่ได้สนใจคำถามของสมุนคู่ใจ เขาเดินดุ่มๆ ตรงไปยังเรือนพักของตนเอง
ทว่าเมื่อก้าวเท้าเข้าไปข้างใน เจ้าตัวตลกก็ต้องยืนนิ่งค้าง
ตู้เสื้อผ้า ตู้เสื้อผ้าที่เย่หนานเคยใช้ขังเขา บัดนี้อันตรธานหายไปแล้ว
บนพื้นห้องหลงเหลือเพียงเศษขี้เลื่อยและขี้เถ้ากองเล็กๆ เจ้าตัวตลกยืนจ้องมองกองขี้เถ้านั้นพลางตกอยู่ในห้วงความคิด
อย่าได้ถามว่าตู้เสื้อผ้าหายไปไหน
คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว คือถูกคุณชายเย่ผ่าเอาไปทำฟืนต้มน้ำชาเรียบร้อยแล้ว
เจ้าตัวตลกเดินกลับออกมานอกห้อง หยุดยืนแล้วเอี
