เจ้าเด็กโง่ เจ้าจะไปรู้อะไร ที่อาจารย์ทำไปทั้งหมดก็เพื่อไขว่คว้าวาสนาให้พวกเราทั้งนั้น ชางหยวนตวาดแว้ด มองค้อนศิษย์รักด้วยความหมั่นไส้
วาสนา ท่านอาจารย์ วาสนาอะไรหรือขอรับ ศิษย์มองไม่เห็นจะเข้าใจเลย ชางเนี่ยนเกาหัวแกรกๆ ด้วยความมึนงง
ช่างเถอะ พูดไปตอนนี้เจ้าก็คงไม่เข้าใจ เอาเป็นว่าเจ้าจงจำใส่กะลาหัวเอาไว้ให้ดี ต่อไปภายหน้าหากได้พบท่านผู้นั้นบนยอดเขาอีก จงแสดงความเคารพยำเกรงให้มากกว่าที่ปฏิบัติต่ออาจารย์เสียอีก เข้าใจหรือไม่
หมั่นขึ้นไปเยี่ยมเยียนผูกมิตรกับศิษย์ของท่านผู้นั้นให้บ่อยเข้าไว้ มีแต่ผลดีไม่มีผลเสีย ชางหยวนกำชับด้วยสีหน้าจริงจังขึงขัง
อ๋อ ศิษย์เข้าใจแล้วขอรับ ถ้าอย่างนั้น แสดงว่าตอนนี้พวกเรายังไม่กลับสำนักใช่ไหมขอรับ ชางเนี่ยนถามต่อซื่อๆ
โป๊ก
คำถามนั้นแลกมาด้วยมะเหงกชุดใหญ่จากชางหยวนที่เขกกะโหลกศิษย์รักจนเสียงดังสนั่น
เจ้าสมองทึบนี่ สอนเท่าไหร่ไม่รู้จักจำ ก็บอกอยู่หยกๆ ว่าให้หมั่นมาไปมาหาสู่ แล้วจะรีบกลับสำนักไปหาพระแสงอะไร การได้รู้จักกับตัวตนระดับท่านผู้นั้นคือกุศลผลบุญที่พวกเราสั่งสมมาหลายภพหลายชาติ นับแต่นี้ไป ท่านผู้นั้นไปที่ใด เราก็จะตามไปที่นั่น เข้าใจหรือยัง ชางหยวนกล่าวด้วยแวว
