องลัทธิจิ่วอิ่วอีกหลายสิบคน”
“จากนั้นใช้กลวิธีบางอย่าง หรือพูดว่าวิธีที่ได้เงินเร็วแต่มีปัญหาตามมา ทำให้ธุรกิจของสมาคมเล็กๆ ดูรุ่งเรือง เติบโตอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ”
“สมาคมเล็กๆ ยืมเงินจากผู้ให้กู้หลายครั้ง ทุกครั้งจ่ายคืนตรงเวลา”
“แบบนี้เมื่อผู้ให้กู้ประเมินสมาคมเล็กๆ นี้ ก็จะคิดว่าพวกเขามีเครดิตดี ธุรกิจดี อนาคตสดใส”
“สมาคมเล็กๆ เสนอยืมเงินก้อนใหญ่เพื่อขยายอิทธิพล ผู้ให้กู้มีแนวโน้มจะตกลง”
“ได้เงินมาแล้ว สมาคมเล็กๆ ก็อ้างว่าทำธุรกิจ ใช้หยกวิเศษหมด แต่จริงๆ แอบโอนหยกวิเศษทั้งหมดไปให้ลัทธิจิ่วอิ่ว”
“สุดท้ายสมาคมเล็กๆ ประกาศล้มละลาย”
“เนื่องจากตอนชิ่นห่าวเหรินจดทะเบียนสมาคมเล็กๆ จดทะเบียนเป็นสมาคมความรับผิดจำกัด สมาคมรับผิดชอบเพียงทุนที่ลงไป สมาชิกสมาคมไม่ต้องรับผิดชอบ ผู้ให้กู้จึงเรียกร้องหนี้โดยตรงจากชิ่นห่าวเหรินและผู้บริหารระดับสูงของลัทธิจิ่วอิ่วไม่ได้”
หลี่หาวเหรินสรุป
“แบบนี้ ชิ่นห่าวเหรินและลัทธิจิ่วอิ่วยืมเงินได้ แถมไม่ต้องใช้คืน เป็นแผนที่สมบูรณ์แบบ”
หลังฟังจบ ลู่หยางรู้สึกว่าที่เจ้าหนี้ไล่ล่าชิ่นห่าวเหรินก็สมเหตุสมผล
เข้าใจได้
“โชคดีที่ชิ่นห่าวเหรินตายแล้ว หนี้ของเขาเจ้าไม่ต้องรับผิดชอบ”
เมิ่งจิ่งโจวยินดีแทนหลี่หาวเหริน ไม่งั้นต่อให้ขายหลี่หาวเหริน อย่าว่าแต่ใช้หนี้เลย ดอกเบี้ยก็ใช้ไม่หมด
“หวังจะเป็นอย่างนั้น”
หลี่หาวเหรินไม่รู้สึกสบายใจ นี่ก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขากินไม
